Geen categorie

Uitvaartkist: wat betaald of dekt de uitvaartverzekeraar?

 

Eikenpage

Eikenpage; eiken kist

Uitvaartkist: wat betaald of dekt de uitvaartverzekeraar?                       verzekeringen

Een artikel dat ik toegestuurd kreeg van uitvaartverzekering.nl. Als welkome aanvulling op mijn blogs:

Uitvaartkist: dit dekt je uitvaartverzekeraar

De uitvaartkist is een belangrijk onderdeel bij de uitvaart van een overleden dierbare. Het kiezen van een mooie kist is echter niet eenvoudig, zeker niet tijdens een emotionele periode.

De kistenmaker Willem van den Berg kan je helpen met het uitzoeken of laten maken van een persoonlijke en handgemaakte grafkist.

En met een begrafenisverzekering kun je de kosten van de grafkist ook nog eens vergoed krijgen, maar houd er wel  rekening mee dat de voorwaarden voor de vergoeding kunnen verschillen, afhankelijk van het type uitvaartpolis.

Kijk dus goed in de polisvoorwaarden of vraag aan de uitvaartverzekeraar hoe de vergoeding van de kist is geregeld!

Daarover vertellen we je graag wat meer, en over de keuzevrijheid van de uitvaartkist:

Er zijn in feite vier verschillende soorten uitvaartverzekeringen:

 

 1.  Kapitaalverzekering

Als er een kapitaalverzekering aanwezig is, krijgen de nabestaanden na het overlijden van een dierbare een som geld gestort op de bankrekening. Het bedrag kunnen ze vervolgens zelf gebruiken om een mooie grafkist uit te zoeken. Een deel van de uitkering kan zelfs apart gehouden worden, bijvoorbeeld om de kist te versieren.

Keuzevrijheid uitvaartkist: Groot

 

 2.  Sommenverzekering

Bij een sommenverzekering vergoedt de uitvaartverzekeraar voor een x-bedrag aan kosten die zijn gerelateerd aan de uitvaart, waaronder dus ook de uitvaartkist. De nabestaanden kunnen dus altijd zelf een kist uitkiezen of laten maken. De kosten die hieruit volgen kunnen vervolgens worden gedeclareerd bij de verzekeraar.

Keuzevrijheid uitvaartkist: Groot

 

 3. Naturaverzekering

Met een naturaverzekering hebben de nabestaanden veel minder keuzevrijheid. Dit komt omdat de verzekeraar vaste afspraken heeft gemaakt met de uitvaartverzorger over de vormgeving van de uitvaart. Er wordt meestal geen geld uitgekeerd, maar een vergoeding van diensten en producten. De grafkist is in dit geval meeverzekerd tegen een vast bedrag waar niet zomaar van kan worden afgeweken.

Bovendien maakt een naturaverzekeraar doorgaans afspraken met vaste leveranciers tegen een vast budget. Als nabestaande heb je dus eigenlijk geen vrijheid om zelf een kistenmaker of leverancier in te schakelen voor de uitvaartkist.

Keuzevrijheid uitvaartkist: Beperkt

 

 4. Combinatieverzekering

Een combinatieverzekering bestaat uit twee elementen. Namelijk een naturavergoeding voor bepaalde basisdiensten en een vrij besteedbaar geldbedrag. Het eerste deel is vooraf afgesproken en niet flexibel, net zoals bij de naturaverzekering. Het tweede deel is ‘vrij te besteden’ en kan naar wens van de nabestaanden worden gebruikt voor bekostiging van de kist.

Keuzevrijheid uitvaartkist: Redelijk groot

Voor meer informatie kun je terecht bij uitvaartverzekering.nl 

Cremeren of begraven?

Cremeren of begraven?

 

Cremeren of begraven?

cremeren of begraven?

 

Cremeren of begraven?

 

Een onderwerp waar we liever niet over praten of helemaal niet over willen praten. Een ver van mijn bed show. Moeilijk. We praten liever over onze nieuwe auto of over die leuke buurvrouw.

Logisch; dat zijn ook veel leukere onderwerpen!

Of een opmerking als: “het maakt mij niet uit, stop mij maar in de kliko” Dat heb ik echt eens gehoord!  Enig respect lijkt me hier toch op z’n plaats: tegenover je nabestaanden en vooral tegenover jezelf!!

Totdat we er wél mee te maken krijgen; de ervaring leert dat  er dan ineens heel open over gesproken wordt.

De Uitvaartverzekeringwijzer heeft een onderzoek gedaan over dit onderwerp. Er blijkt dat er veel onwetendheid is over de uitvaartwensen van de partner is.

Geen onderwerp om zomaar eens over te hebben. Toch is het geen onderwerp om uit de weg te gaan.

 

Want weet jij het antwoord op de titel: cremeren of begraven? Voor jezelf? Voor je partner? En weet je partner dat ook van jou?

 

Uit onderzoek van de Uitvaartverzekeringwijzer blijkt dat veel mensen geen antwoord weten op deze vragen. Van de ondervraagden heeft 71% ( tussen 20 en 70 jaar oud) geen antwoord op deze vraag.

Ook van vrienden weten we het niet; daar weten ruim 80% het antwoord niet op deze vraag.

Ook blijkt dat de partner (87 procent) het bepaald niet zou waarderen als het anders zou worden gedaan zoals hij/zij in gedachten had! Toch spreken ze niet over dit onderwerp…

Tegelijkertijd wil tweederde van de mensen niet over zijn of haar uitvaart praten.  Zij vinden dit geen leuk en zelfs een vervelend gespreksonderwerp.

 

Dit onderwerp snijd ik ook nooit aan bij mensen; het is allemaal erg persoonlijk.  Toch heb ik de ervaring als mensen vragen: ‘wat is je beroep?’  er toch een hoop vragen loskomen als ik vertel dat ik kistenmaker ben. En er komen verhalen over een uitvaart die ze hebben meegemaakt; zo komt het gesprek op gang. Dan hoor ik mooie en minder mooie verhalen.

 

Op deze website staan twee blogs: cremeren en begraven. Daar worden deze onderwerpen uitvoerig behandeld.

 

Een eenduidig antwoord is niet te geven; wel zijn er wat handvatten aan te reiken:

Waarom begraven?

Daarop zijn meerdere antwoorden te geven:

Religie en cultuur:

In de orthodox christelijke wereld wordt er meestal begraven op Bijbelse gronden.Cremeren of begraven?

 

Ook bij Moslims wordt er begraven; het is zelfs zo dat een graf van een Moslim eeuwigdurend moet zijn. Een graf mag na bijvoorbeeld 30 jaar niet worden geruimd. (In Nederland mag wettelijk een graf na 10 jaar worden geruimd. In de praktijk zijn er hele grote verschillen per begraafplaats)

Ook in de Joodse cultuur wordt er niet gecremeerd. Bij voorgaande voorbeelden wordt er een vaststaande liturgie en/of ritueel gebruikt.

Persoonlijke redenen:

Als er een graf is, kun je daar je dierbare opzoeken. Je kunt het graf wat onderhouden, wat bloemen plaatsen, een kaars aansteken. Het is iets tastbaars en kan veel troost en rust brengen voor de nabestaanden.

Een trend in het begraven is Natuurbegraafplaatsen. Dat is een (afgebakend) stuk natuur waar je begraven kunt worden. Er wordt dan geen grafsteen gebruikt: vaak is het alleen een houtschijfje met daarop de naam van de overledene. Deze ligt dan plat op het graf. Een graf in een Natuurbegraafplaats is meestal eeuwigdurend.

Klik als je meer wil weten over begraven.

Waarom cremeren?

Ook hier zijn meer antwoorden mogelijk:

Financiëel:

Cremeren of begraven?

cremeren is meestal goedkoper

 

Cremeren is goedkoper als begraven. Enkel de crematie kost rond €1000,-. Daar bovenop komen dan de uitvaartkosten: dus dat wat je aan de uitvaartondernemer moet betalen voor de kaarten, rouwauto, kist, dragers, afhuren zaal en ga zo maar door.

Een graf moet je meestal kopen; de kosten zijn per begraafplaats verschillend. Daar bovenop komen dan de begrafeniskosten (te betalen aan de begraafplaats).

Verder moet er een grafsteen of grafmonument komen: daarvoor moet soms een vergunning worden verleend door de gemeente. Zowel het grafmonument als de vergunning kosten geld.

Een graf moet onderhouden worden; kun en wil je dat zelf, of uitbesteden? Hoe is dat financiëel geregeld met de begraafplaats?

Deze kosten komen ook weer bovenop de uitvaartkosten.

Een graf wordt op zeker moment geruimd: dat kan zijn na 10 jaar, of 20 of nog veel langer. Dat is per begraafplaats verschillend. Wil je dat? Informatie bij de verschillende begraafplaatsen kan daarover duidelijkheid geven.

 

Persoonlijke redenen:

Je wil geen graf (laten) onderhouden en je bezoekt het graf toch nooit. Of als je er zelf ligt; wie gaat mijn graf bezoeken? Wie gaat mijn graf onderhouden? Heeft het een meerwaarde voor nabestaanden als ik lig begraven?

Dat is wel iets waar goed over nagedacht moet worden. Een voorbeeld: een vrouw liet haar man cremeren, want: “ik bezoek z’n graf toch niet”. Toch kreeg ze een jaar later spijt: “nu heb ik geen plek om hem op te zoeken”.

De urn kan vanzelfsprekend ook een herdenkingsmonument worden: je kunt de urn in een urnenmuur laten plaatsen op een begraafplaats die kun je dan bezoeken. Let op: dit is een tijdelijke huurovereenkomst die je aangaat met de begraafplaats. Dat kan bijvoorbeeld tien jaar zijn. Ook hier is het verstandig om vooraf info te winnen bij de begraafplaats.

Ook is het mogelijk om de urn in je tuin te plaatsen of te begraven; je kan er zelf een monumentje van (laten) maken.

Onlangs heb ik nog en urn geleverd die werd bijgezet in bestaand een graf: deze zal daar dan verteren. Er zijn veel mogelijkheden wat je met een urn kun doen en ook wat je met de as kunt doen.

Een voorbeeld hiervan is de as uitstrooien: je kunt de as uitstrooien op een strooiveldje van het crematorium of op een andere plek, eventueel naar wens van de overledene. Dat laatste mag alleen als je toestemming hebt van de grondeigenaar. Voor meer mogelijkheden verwijs ik graag naar mijn blog over cremeren.

Religieuze redenen:

Nagenoeg alle Hindoes kiezen voor een crematie. Dit doen ze omdat ze geloven dat dit de snelste manier is om terug te keren naar Brahm, de Oerbron. Dit is meer van toepassing in India. In deze blog wil ik me, om het niet te ingewikkeld te maken, beperken tot Nederland.

Conclusie:

Uit bovenstaande blijkt dat er helaas geen eenduidig antwoord te geven is op de vraag.

Financiële redenen kunnen een rol spelen: begraven is veelal duurder. Heb je dat er voor over? Kun je dat betalen? Is er een uitvaartverzekering? Hoeveel wordt er uitgekeerd?

Ook kunnen er religieuze of culturele redenen zijn die bepalen of er wordt gecremeerd of begraven.

Tegenwoordig spelen persoonlijke redenen een grote rol.  De religieuze en culturele redenen komen wat meer op de achtergrond, daardoor is “dat hoort zo!” wat meer op de achtergrond.

Men laat wat meer het hart en het gevoel spreken. De invulling daarvan is voor iedereen verschillend en kan zeer uiteenlopend zijn. Dat geldt ook voor de invulling van de uitvaart.

Cremeren of begraven?

cremeren of begraven?

 

Om bovenstaande redenen kan het heel prettig zijn voor nabestaanden als er een uitvaartcodicil is ingevuld. Deze kun je uitprinten en invullen.

 

Kijk eens op de website voor: modellen kisten en houten urnen

 

 

 

 

 

Uitvaartmuziek of begrafenismuziek.

Uitvaartmuziek of begrafenismuziek.

Uitvaartmuziek of begrafenismuziek kan belangrijk zijn bij een uitvaart en afscheid. Muziek is heel persoonlijk en roept herinneringen en gevoelens op.

Hieronder een kleine 200 songs en liedjes.

De tekst van een liedje kan ook worden gebruikt in een toespraak. (zo heb ik hiervoor eens de tekst van ‘De steen’ van Bram Vermeulen gebruikt.)

Ook wordt live muziek gebruikt; dat kan een extra dimensie geven aan de plechtigheid.

Klik hier als je meer wil weten over begraven of cremeren; niet altijd de mooiste onderwerpen, maar wel een deel van ons leven.

Het maken van deze blog heeft me erg veel tijd gekost; de meeste heb ik beluisterd en sommige meerdere keren; gewoon omdat ze me raakten.

Als je gaat zoeken op het internet naar ‘uitvaartmuziek’ dat wordt je bedolven onder allerlei ideeën en lijstjes, waardoor je soms door de bomen het bos niet meer ziet.

De grote uitvaartmaatschappijen hanteren een top tien of top twintig, een top tien voor moeders, een top tien vooor opa’s:  allerlei ranglijstjes.

In dit artikel wil ik proberen om zo veel mogelijk muziek weer te geven die gebruikt zouden kunnen worden bij een uitvaart. Daarbij ben ik mij er van bewust dat de lijst nooit compleet zal worden, omdat het persoonlijk blijft. “Bij dit liedje hebben we voor het eerst gezoend’ of “dit was het lievelingsliedje van mij oma’. Het kan gaan over doorleven of over afscheid nemen.

Voor jezelf kun je je wensen altijd achter laten in een uitvaartcodicil.

Dus: aanvullingen en ideeën zijn altijd welkom!! Laat je reactie achter onder aan deze pagina!

Hier zijn geen ranglijsten gebruikt, wel is de muziek onderverdeeld in een paar categorieën, om het zoeken wat makkelijker te maken.

Nederlandstalig.

Marco Borsato

Marco Borsato

Marco Borsato

Marco Borsato

Marco Borsato

Marco Borsato

Marco Borsato                                              

Marco Borsato en Matt Simon                           

Wim Sonneveld 

Guus Meeuwis

Maaike Ouboter  

Rob de Nijs

Bram Vermeulen 

Paul de Leeuw 

Paul de Leeuw

Frans Bauer                                                                                                                                                                                                  Mieke Telkamp 

Jannes 

Ede Staal 

Clouseau

Clouseau 

Clouseau 

Boudewijn de Groot

Volumia

Claudia de Breij

Vlinder

Engel van mijn hart

Waarom nou jij 

Alleen

Zij   

Nooit meer een morgen 

Afscheid nemen bestaat niet 

Breng me naar het water (over het loslaten van een geliefde)

Het dorp 

De weg 

Dat ik je mis  

Zo zal het zijn 

De steen 

De steen 

Toch hoor je er altijd bij 

‘n trein naar niemandsland (speciaal geschreven over het verlies van een dierbare)

Waarheen waarvoor

Zwevend naar geluk  

het is nog nooit zo donker west 

Afscheid nemen van een vriend 

Ik denk aan jou 

 Altijd heb ik jou lief 

Verdronken vlinder

Hou me vast

Mag ik dan bij jou (over het zoeken van troost)

Stef Bos 

Stef Bos en Amanda Strydom

Wende Snijders 

Nick en Simon

Normaal

Anouk

De Kast 

Diggy Dex & JW Roy  

Elske de Wal

Erwin de Vries 

Frank Boeijen

Gordon 

Gordon  & Replay 

Volumia 

Guus Meeuwis  

Guus Meeuwis

Guus Meeuwis

Herman van Veen 

Andre Hazes 

Andre Hazes

Blöf 

Blöf

Skik

Wende Snijders

K3

Frans Halsema

Papa

Die taal van mijn hart

Laat me

Pak maar mijn hand

Kruuspunt

Wen er maar aan

Hart van mijn gevoel

Treur niet om mij

Dat ik je mis

Ooit!

Zeg me dat het niet zo is!

Kon ik maar even bij je zijn

Elke stap die je neemt

Hou me vast

Dat komt door jou

Niemand

Geef me je angst

Troostvogel 

Geef mij je angst

Ik neem je mee

 Zo stil

Omarm me

Op fietse

Laat me

Wanneer zie ik jou terug

Voor Haar

 

                                                                                                                   

Andere talen              

Uitvaartmuziek of begrafenismuziek

Van elke song zijn meerdere versies te vinden. In dit blog heb ik één versie van elke song gedaan; allen van YouTube.

Zo is het nummer ‘Halleluja’ van Leonard Cohen tientallen keren gecoverd; deze versie blijft voor mij de mooiste: kippenvel.

Adele

Adele

Annie lennox

Art Garfunkel

Bette Middler

The Dubliners

Beyonce

Birdy

Boyz II Men

Carol King

Chris de Burgh

Chris Rea

Cindy Lauper

Do

Elbow

ENorm

Eric Clapton

Eric Clapton

George Michael

Gordon True

Ilse de Lange

Jack Johnson

James Morrison

James Blunt

John Lennon

Jim Diamond

Karen Taylor

Lissie

Metallica

Micheal Jackson

Michael Jackson

Passenger

Pearl Jam

Queen

Queen

Queen

Robbie Wiliams

R. Kelly

Sam Smith

Sam Smith

Scorpions

Sigur Ros

Sissel Kyrkjebo

Stonewashed

Trisha Yearwood

Trijntje Oosterhuis

van Hijck

Vicky Brown

Vicky Brown

Within temptation

Leonard Cohen

Leonard Cohen

The Verve

Frank Sinatra

To make you feel my love

Skyfall

Into the west

Brigt eyes

The Rose

The Rose

Halo

Skinny love

It’s so hard to say goodbye

You’ve got a friend

One more mile to go

Tell me there’s a heaven

Time after time

Heaven

One day like this

Zoe

Tears in heaven 

Circus left town

You have been Loved

Heaven got another angel

I still cry

Angel

The pieces don’t fit anymore

Goodbye mij Lover

Imagine

I should have known better

Precious child

When I’m alone

Nothing else matters

Will you be there

Gone too soon

Let her go

Just breath

Love of my live

Spread your wings

’39

Angel

If I could back turn the hands of time

Stay with me

Lay me down

Still loving you

Ara batur

Goin’ home

Joshua

How do I live without you

Gone to soon

An Irish blessing

Look at me in rainbows

Stay with me till the morning

Our farewell

Halleluja

Hineni  (I’m ready mij Lord)

Bittersweet Symphony

Mij Way

                                                                        Andrea Bocelli

Andrea Bocelli en Sarah Brightman                                                                              Anouk

Asterid Serise

Bellefire

Beverley Craven

Billy Joel

Bon Jovi

Boyzone

Celine Dion

Celine Dion

Celine Dion

Celine Dion

Cold Play

Dotan

Elton John

Evanscenece

Enrique Iglesias

Eva Cassidy

Eva Cassidy

Gabriël Song

George Michael

Guns ‘n roses

James Blunt

Louis Armstrong

Joe Cocker

Joe Cocker

Kane (Dinand Woesthoff)

Katie Melua

Katie Melua

Katie Melua

Katie Melua

Nadita

Phil Collins

Pink Floyd

Racoon

Ralph van Manen

Russel Watson

Sarah McLachlan

Simon & Garfunkel

Simon & Garfunkel

Smokey Robinson & the Miracles

Sting

Sting

The lion king

U2

U2

Van Morrison

Wende Snijder

Westlife

Sweet People

Green Day

Vera Lynn

The power of Love

Time to say Goodbye (over afscheid van een geliefde)

One word

On Children

Can’t cry hard enough

Promise me

Lullabye

It’s hard letting you go

You needed me

Fly

Vole

Goodbye’s

Le Miracle

Fix You

Home

Candle in the wind

My immortal

Hero

Fields of gold

Over the rainbow

As it is in heaven

Jesus to a child

November rain

One of the brightest stars

What a wonderfull world

You are so beautifull

everybody hurts

Dreamer

Little angel

Thank you stars

Nine million bicycles

I cried for you

Me kamo toet

You’ll be in my heart

Wish you were there

Love you more

Joelle

Where my hart will take me

Angel

Bright Eyes

Bridge over troubled water

the track of my tears

Fragile

Fields of gold

He lives in you

One

Unforgettable fire (bij te jong gestorven iemand)

Have I told you lately

Goodbye

Angel I’ll see you again

Et les oiseaux chantaient (muziek met vogelgeluiden; rustmoment)

Good Riddance (Time of your life)

We’ll meet again

Christelijke liederen 

Uitvaartmuziek of begrafenismuziek

Hier is de keuze uit verschillende uitvoeringen nog moeilijker: solo-uitvoeringen, uitvoeringen door een koor of een samenzang.

Deze lijst is minder lang, omdat deze liederen vaak worden uitgezocht samen met een geestelijke en ten gehore worden gebracht door samenzang van de aanwezigen of een koor.

                

Schubert

Urker Mannenkoor ‘halleluja’

Opwekking 520

Geke’s Tiental

Meerder uitvoeringen

Meerdere uitvoeringen

Meerdere uitvoeringen

Meerdere uitvoeringen

Ave Maria

De Heer is mijn Herder (The Lord’s mij Shepherd)

Wees mijn verlangen (Be Thou mij vision)

Blijf mij nabij (Abide with me)

dat ruwhouten kruis (The old rugged cross)

Tel uw zegeningen

Amazing Grace

Wat de toekomst brengen moge

Voor een laatste lach

ACDC

Bon Jovi

Queen

From Wizard of Oz

The Jam

Highway to Hell

I’ll sleep when I’m dead

Another one bites to dust

Ding dong the witch is dead

Going underground

                                                                                                                                                            

Voor een overleden moeder     

Carly Simon

Josh Groban

Maaike Ouboter

Il Divo

Celine Dion

Mariah Cary & Boyz II men

Celine Dion?

Celine Dion

Like a river

You raised me up

Dat ik je mis 

Mama

Goodbye’s the saddest word

One sweet day

afscheid van een moeder

Mama

                                                                   

Voor een overleden vader

Mariah Cary

Maaike Ouboter

John Barker

Mike & the Mechanics

Eric Clapton

Luther Vandross

Dana Winner

Ian Thomas

Hero

Dat ik je mis 

Thank you for being my dad

In the living years

My father’s eyes

Dance with my father

Vaarwel vader

Song for my dad

Tijdens het schrijven van deze blog vroeg mijn vrouw José: ‘heb je zelf ook een lijstje?’  Eerlijk gezegd: daar ben ik nog niet helemaal uit. Wel zijn er songs die me erg aanspreken.

Het is wel erg persoonlijk om dit openbaar in een blog te zetten, maar wellicht kan ik iemand er mee op een idee brengen.

Een voorbeeld is ‘What a wonderful world van Louis Armstrong; deze song werd eens gedraaid bij het verlaten van een crematorium waar ik een crematie bijwoonde. Het raakte me direct in mijn hart.

Het ‘Halleluja‘ van Leonard Cohen spreekt mij ook erg aan: een erg mooie song, schitterend uitgevoerd met een prachtige solo op het Hammond orgel. De tekst is wat vaag; de song word ook vaak gedraaid bij huwelijken.

Ook een uitvoering van Amazing Grace vind ik erg mooi; op dit moment kan ik de goede uitvoering die mij aanspreekt nog niet vinden. Het liefst denk ik een instrumentale uitvoering op de blues harp. Als liefhebber van de ‘blues’.

Als er een christelijk liedje bij zou moeten denk ik aan Dank U voor deze nieuwe morgen. Deze heb ik niet genoemd in bovenstaande lijstjes, omdat het niet echt een begrafenislied is. Maar ik ben wel dankbaar voor het leven en dankbaar dat ik er mag zijn. Dit zijn vier songs; ik ben er nog niet uit, want er is zoveel keus en er is zoveel mooie muziek die je raakt..

Bovenstaand zijn veel liedjes en songs. Toch is het slechts een greep; het lijkt me dat er nog weel meer muziek is die gebruikt kan worden bij een uitvaart. Om welke reden dan ook.

Een nummer in de reacties genoemd:

(Spotify) https://open.spotify.com/track/3ZHn4OaIzrB39ACy2edaUM?si=AG9AUvUDSGa6L-i_6m_vuw

Welke muziek heb ik nog niet genoemd en moet er absoluut bij? En waarom?

Laat het hieronder weten en het wordt er bij geplaatst.

                                                                                                                                               

                                                                                                                                          

Grafkist of doodskist dragen.

Grafkist of doodskist dragen.

Grafkist of doodskist dragen.

Zomaar een paar vragen: Hoe wordt de kist gedragen; mag en kun je dat zelf doen? Kun je dat door een ander laten doen? Is het zwaar? Hoe ver? Wat is schouderen? Zijn er protocollen?

Meestal wordt een uitvaartkist gedragen aan een aantal handvatten ofwel handgrepen die aan de zijkanten van een kist zijn gemonteerd. Meestal zitten er vier stuks aan iedere kant van de kist, zodat deze met acht personen kan worden gedragen.

Dat kan dan vanzelfsprekend ook met minder: bijvoorbeeld zes personen. Een gemiddeld getal: bij zes dragers is het te dragen gewicht voor elke drager 15 tot 25 kilogram. Dat is getal is uiteraard afhankelijk van het gewicht van de kist plus het gewicht van de overledene.

Aan het voeteneind en het hoofdeind van de kist kan ook een handvat zijn gemonteerd; deze zijn vooral handig als er gemanoeuvreerd moet worden, bijvoorbeeld door een deuropening. Bij een zwaardere kist kan een extra handvat ook uitkomst bieden.

 

Zelf doen?

Het dragen is een plechtig gebeuren, dat moet goed gebeuren.

Dit is een vooral emotionele vraag met een emotioneel gewicht: Willen de nabestaanden dit wel zelf doen; kunnen ze dat fysiek en emotioneel? Zijn er zes of acht mensen om een grafkist te dragen? Willen ze dat? En hoe moet dat dan?

Een antwoord op de laatste vraag:  het is prettig als de volgorde van dragers op lengte is  gerangschikt: de kleinste voorop. Het mooiste is dat de dragers van gelijke lengte zijn.  Als de dragers met verschillende lengtes door elkaar zouden staan, is het lastig dragen en kan zelf blessures geven aan de dragers.  Belangrijk hierbij is om met gelijke voet te beginnen met lopen en in de pas te blijven, zodat er niet gestruikeld word. Meestal is er een uitvaartleider bij die hierover instructies geeft; hij of zij  heeft daar ervaring in. Het is dus belangrijk om deze instructies op te volgen.

Het is ook mogelijk om de kist op de schouders te dragen; als de nabestaanden dit zelf willen doen, kan het raadzaam zijn om hiervoor eerst te oefenen. Verderop in dit artikel hierover meer.

 

Rijdende baar.

Er word ook veel gebruik gemaakt van een rijdende ‘baar’ voor de kist; dat maakt een en ander een stuk gemakkelijker. De rijdende baar is een onderstel op wielen, waarmee je naar bijvoorbeeld het graf kunt lopen. Met vier mensen gaat dat prima. Sommige uitvaartondernemers beschikken over een loopkoets; deze is ook geschikt voor op de weg; er kunnen zes of acht mensen naast lopen.

Dan is het dragen beperkt tot het tillen in en uit de auto, in en uit de kerk, en naar de aula en/of graf.

Op de vraag ‘zelf doen?’ is geen duidelijk antwoord te geven. Dat is teveel afhankelijk van de situatie en het emotionele gewicht. Als ik bijvoorbeeld een ver familielid die ik niet of nauwelijks ken zou moeten begraven, dan is het antwoord niet zo moeilijk.

Ook is het zo dat bij bepaalde gewoontes deze vraag al beantwoord wordt: denk bijvoorbeeld aan een militaire begrafenis, waarbij protocollen een rol spelen.

Militaire begrafenis

Of laten doen?

Het is dus volkomen verklaarbaar dat bij veel uitvaarten het dragen wordt uitbesteed aan professionals.

Vroeger waren dat vooral oudere mannen, die dat deden na hun pensioen. Dat was gemakkelijk: zij hadden daarvoor tijd en waren altijd beschikbaar. Tegenwoordig zie je meer en meer jonge dragers en ook vrouwelijke dragers. Meestal zij er zes of acht dragers.

Hoe lang de dragers aanwezig moeten zijn is afhankelijk van hoe vaak en hoe lang de kist moet worden getild. Vanzelfsprekend is dat ook weer van invloed op de prijs van de dragers. Overleg van tevoren hierover met de uitvaartbegeleider biedt uitkomst.

Hierdoor variëren de kosten van een drager van ruwweg €50,00 tot €100,00.  Dit bedrag zit vaak verwerkt in het standaard tarief van de uitvaartondernemer en wordt in veelal vergoed door de verzekering.

Het schouderen van een kist.

Er zijn dus meerdere manieren om een doodskist te dragen; het ‘schouderen‘ is er één van:

Vooral in de noordelijke regionen van ons land was het vrij onbekend: het schouderen van een uitvaartkist. Het raakt steeds meer in gebruik, omdat het een extra tint aan een uitvaart geeft en ziet er indrukwekkend uit.

 

 

Het ‘schouderen’ van een grafkist of doodskist.

 

De kist wordt op de schouders getild van de dragers en zo ten grave gedragen. Dit gebeurd meestal door studenten. Waarom studenten? Het antwoord is tweeledig: studenten zijn jong en sterk en ten tweede: tijd! Want studenten hebben wat meer mogelijkheden om hun tijd overdag in te delen en zijn op dit gebied wat flexibeler.

Kist zelf dragen?

Het ‘schouderen’ van een grafkist of doodskist.

Zelf doen? Dit is in eerste instantie af te raden. In elk geval niet zonder eerst te oefenen! Het is dan ook belangrijk om instructies van de uitvaartleider op te volgen. Want het schouderen vraag wel enige oefening: de studenten krijgen hiervoor een training, waarbij ook de lengte van de dragers een rol speelt: het lengteverschil mag niet meer zijn dan 15 centimeter.

Mocht je besluiten om het schouderen zelf te doen; wat tips:

  • lengteverschil van de dragers mag niet meer zijn dan 15 centimeter.
  • Minimaal zes dragers; de kleinste voorop (bij het voeteneind).
  • Volg de instructies op van de uitvaartleider en bij het omhoog brengen van de kist kan wat extra hulp van aanwezigen welkom zijn.
  • De binnenste arm tegen de onderkant van de kist en de buitenste aan een handvat indien aanwezig.
  • Beginnen te lopen met dezelfde voet en in gelijke pas blijven. Als dat even misgaat: stoppen en opnieuw beginnen.

Dragers zijn vaak via een uitvaartondernemer in te huren; er zijn meerder bedrijven in Nederland waar je deze studenten in kunt huren. Kijk hier  en hier voor 2 voorbeelden.

Bovenstaande  foto’s  laten zien hoe een kist wordt opgetild en weggedragen. Dit was een demonstratie op de uitvaartbeurs in Dronten met een kist uit ons assortiment (de zomervlinder). Deze kist had bewust voor dit doel géén handvatten gekregen. Ook zijn hier vrouwelijke dragers te zien!

Respectvol en indrukwekkend.

Het schouderen gebeurd op een heel respectvolle manier en is een indrukwekkend gezicht. Soms is er een keuze in de kleding van de dragers: zwart of wit. Of met of zonder hoed.  Ook alléén vrouwelijke dragers kan tot de mogelijkheden horen.

Een voorbeeldfilmpje van RTV Noord geeft op een mooie manier weer hoe het schouderen er uit kan zien: klik hier.

Protocollen.

Er wordt in de uitvaart met veel protocollen gewerkt. Voor de een niet van toepassing, terwijl het voor een ander heel belangrijk is en in sommige (geloofs)gemeenschappen en culturen ondenkbaar dat bepaalde protocollen en etiquettes niet gehanteerd zouden worden. Daar is ook een boek over uitgebracht, geschreven door Hans Bleijerveld, directeur bijzondere uitvaarten bij Monuta. Dat boek is hier te bestellen.

 

 

Goedkope grafkist of doodskist

Goedkope grafkist of doodskist?

Goedkope grafkist of doodskist: de goedkoopste kist die ik aanbied kost  €475,00.  Deze heeft de vlindernaam Atalanta gekregen.

Deze kist is heel geschikt om te helpen bij een eigen invulling van de uitvaart. Handgemaakt , dus uniek! Om zo te laten of  om te lakken, (be)schilderen of te beplakken.  Dat bepaalt u zelf!! 

Deze prijs is inclusief bezorging in een straal van 60 km rond Steenwijk. Buiten deze straal worden er bezorgkosten berekend.

De levering kan meestal binnen enkele uren plaatsvinden. Hieronder de beschrijving van de Atalanta. Van dit model is er ook een variant met touw handvatten en sluitingen.

Voor overleg en/of info kunt u altijd vrijblijvend contact opnemen.

Atalanta

Atalanta

Atalanta

binnenkant Atalanta

 

 

 

Atalanta

Atalanta met touw handvatten

 

Wat krijg je daarvoor?

Een kist die aan alle eisen voldoet: Een sterke ruime kist, licht van gewicht en kleur.

Je krijgt daarvoor een onbehandelde blankhouten kist van duurzaam geproduceerd hout. Met 8 handgrepen: zes stuks aan de zijkanten (2 keer 3) en twee
( 2 keer 1) stuks aan de 'kopse' einden.

Is te leveren in elke kleur (denk bijvoorbeeld aan eiken, grenen, mahonie, teak of een eigen gewenste kleur). Zie ook hieronder.

De binnenkant is bekleed met ongebleekt katoen, ook het kussen is van ongebleekt katoen gevuld met houtkrullen. Eveneens is de matras van ongebleekt katoen.

Het ongebleekte katoen heeft een neutrale kleur; het voordeel daarvan is dat elke kleur kleding daarbij past.

Welke kleur heeft deze kist?

Zoals op de foto te zien is, is deze kist wit/beige van kleur, waarbij de houtstructuur te zien is. Als u een andere kleur wilt, zoals eiken, grenen of beuken, dan is dat mogelijk! Er is altijd een model op voorraad in de kleur rustiek eiken.

Atalanta eiken

Atalanta kleur eiken

Elke kleur is mogelijk; door de droogtijd wordt de levertijd verlengd met enkele uren: toch kan ook deze kist relatief snel worden geleverd. Vaak binnen 12 uur. De meerprijs voor een  kist in de gewenste kleur is €100,00.

Kan ik de kist zelf (be)schilderen?

Jazeker! De Atalanta is heel geschikt om zelf te schilderen. Door de witachtige kleur van de kist heb je een heel goede basis om hem te schilderen, lakken of te beschilderen.

Uit milieu oogpunt kunt u beter geen synthetische verfstoffen gebruiken. watergedragen verf of waterverf is hiervoor beter. Ook worden wel viltstiften of kleurpotloden gebruikt.

Om privacy redenen kan ik helaas hiervan geen foto's laten zien, maar ik heb prachtige beschilderingen gezien van deze kist die mij tot ontroering hebben geraakt! Op die manier wordt de kist erg persoonlijk gemaakt. Dit kan helpen bij het rouwproces.

Het gebeurd ook vaak dat de kist door de kleinkinderen wordt beschilderd of beplakt: het mag allemaal.

Maar vanzelfsprekend kunt u de kist ook gewoon onbehandeld laten, want het bewerken van de kist is ook een opgave waarop de nabestaanden niet altijd zitten te wachten.

Is deze kist zwaar?

Nee! Deze kist is sterk en erg licht van gewicht. Zelfs het extra lange model en extra brede model van deze kist zijn licht van gewicht. Dat heeft zo z'n voordelen.

Zwaar? Nee hoor!

Zijn er ook nog goedkopere kisten?

Ja, die zijn er. Als je op het internet zoekt zult u zeker een goedkopere kist vinden. Enkele tientjes wel. Dat zijn meestal kisten gemaakt van spaanplaat ( verlijmde gemalen houtsnippers) met een print er op waardoor het lijkt alsof hij van massief hout is. Ze worden in een fabriek met CNC (computergestuurde) machines gezaagd/gefreesd en dan in mallen geassembleerd. Deze zien er erg mooi en gelikt uit.

Helaas; deze maak en verkoop ik niet; De passie voor hout moet wel blijven.

Wat is duurzaam geproduceerd hout?

Per minuut verdwijnt er 18 hectare aan bos; dat zijn 36 voetbalvelden. Dat betreft vooral tropische bossen. Deze ontbossing zorgt op jaarbasis voor 15% van de CO2 uitstoot wereldwijd.

Van alle dieren op de wereld zijn er 80% afhankelijk van de bossen, zo ook miljoenen mensen die in het bos leven of werken.

Het FSC- keurmerk (Forward Stewardship Council) geeft aan dat het hout afkomstig is uit een bos dat onafhankelijk is beoordeeld als een goed beheerd bos. Dit volgens de normen voor het milieu, sociale omstandigheden en economie.

Wil je meer weten over het hoe en waarom van het FSC-keurmerk, klik dan hier.

Van welk hout is de 'Atalanta'?

Het hout dat gebruikt is voor deze kist is populieren plaathout (FSC gekeurd) De populier is een snel groeiende houtsoort die voor dit doel wordt geteeld. Een populier die wat ouder wordt, loopt vaak de kans ziek te worden en af te sterven.

De stam wordt geschild in lagen, vaak van ca. 3 millimeter, deze lagen worden dan met de nerfrichting haaks op elkaar gelijmd tot diktes van 3 tot en met 40 millimeter. Zo ontstaat er een stabiele en vlakke plaat die nauwelijks zal kromtrekken. Dit in tegenstelling tot massief hout; afhankelijk van de kwaliteit, het vochtpercentage en de temperatuur bestaat de kans dat het gaat kromtrekken.

Voor mijn kisten gebruik ik vaak de populierenplaat: met een dikte van 18 millimeter. Om reden dat je werkt met een stabiele vlakke plaat met een laag soortelijk gewicht.

De massieve houtsoorten die ik gebruik hebben uiteraard ook het FSC keurmerk. Sporadisch wordt een partijtje hout tweedehands ingekocht, die dan zo worden gered van de brandstapel of houtkachel.

populieren

Populieren

En de bekleding?

Zoals eerder verteld is de binnenbekleding, het matras en hoofdkussen gemaakt van ongebleekt katoen. Deze stof heeft een tijdloze en neutrale uitstraling en is van 100% duurzamer verbouwde katoen.

Bijkomstig voordeel is dat het niet duur is. Andere stoffen zoals linnen en bamboestof (zacht!) zijn ook heel geschikt om voer dit doeleinde te gebruiken. nadeel is dat deze stoffen toch veel duurder zijn.

Als vulstof voor het kussen en eventueel matras worden houtkrullen gebruikt: ook weer een natuurlijke product en belangrijk voor het matras: het neemt vocht op. De houtkrullen zijn een bijproduct: een goedkoop natuurproduct.

Katoen

Kan het nog goedkoper?

Helaas; nee. Het is wel eens voorgekomen dat een kist goedkoper is verkocht. Voor de nabestaanden was het lastig om de kist financiëel op te brengen; er was geen begrafenisverzekering.

Op dat moment moet er een  kist komen voor een waardig afscheid. Daar wil ik dan wel bij helpen als het in mijn vermogen ligt. Het afscheid moet goed zijn, de rest is dan even bijzaak.

Goedkoop?

 

 

 

 

 

 

Voer je een keurmerk?

Nee; om een keurmerk te voeren moet je aan meerdere eisen voldoen; daaraan hangt vanzelfsprekend een kostenplaatje. Bij keurmerken is het vaak ook zo dat je dan ook wordt geauditeerd; dit houdt in dat je om een bepaalde tijd (bijvoorbeeld 1 keer per jaar) moet kunnen aantonen of je nog wel aan alle eisen voldoet van het keurmerk. De rekening daarvan mag je zelf betalen.

Een en ander brengt dus kosten met zich mee; dat moet dan worden doorberekend in de kisten: voor nu even niet.

Zoals hierboven al aangegeven wordt er zo duurzaam mogelijk gewerkt: naast maatschappelijke betrokkenheid wordt er eerlijk zaken gedaan, is de inkoop duurzaam en de bedrijfsvoering is zo duurzaam als mogelijk. 

Is er nog een duurzamere kist?

Ja; er is nog één kist (niet meer op voorraad); de zogenaamde kist/ kast. Dat is een kast van massief grenenhout met legplanken.

Als je het niet weet kun je niet zien dat deze kast ook als doodskist kan worden gebruikt; de legplanken kunnen er uit worden geschoven en kunnen worden gebruikt als deksel van een grafkist.

Hoe duurzaam wil je het nog hebben?? Een kast die je later kunt gebruiken als grafkist. Deze kist heeft de vlindernaam Morgenrood gekregen.

Heb je zelf een idee voor een kist of kist/kast? laat het gerust weten; wellicht kan ik deze voor je maken of je advies geven!

Voor contact kun je hier klikken.

Morgenrood: kst/kist

Morgenrood

Kun je deze kist ook via de uitvaartverzorger bestellen?

Ja, dat is mogelijk. Dat is mede afhankelijk van je uitvaartverzorger, maar elke uitvaartverzorger kan hier een kist bestellen. De uitvaartverzorgsters van Volatus (gevestigd in Dronten) hebben enkele van deze kisten op voorraad. Zij verzorgen een liefdevolle uitvaart op maat.

4. Cremeren

4. Cremeren

Cremeren is een veel voorkomende vorm van lijkbezorging, naast begraven (of een zeemansgraf) zoals genoemd in mijn vorige blog. Cremeren wordt ook wel ver-assing of lijkverbranding genoemd. De uitvaartplechtigheid voorafgaand aan de crematie is meestal gelijk aan die bij een begrafenis.

grote aardewerken urn

Grote aardewerken urn

Een klein beetje geschiedenis.

Op 1 april 1914 vond de eerste crematie plaats in Nederland. Dat was verboden en er werd een proces verbaal opgemaakt. Vanwege gebrekkige wetgeving werden alle betrokkenen door de rechtbank vrijgesproken. Vanaf toen werd cremeren gedoogd. De kerk had een grote invloed op het maatschappelijk leven en cremeren werd gezien als heidens en onchristelijk. Het was pas in 1991 dat voor de wet cremeren en begraven gelijk was. Bron: uitvaart.nl en Koninklijke Facultatieve: hier is uitgebreide informatie te vinden over de geschiedenis van cremeren in Nederland.

Waarom cremeren?

Het al of niet kiezen voor cremeren kan zeer uiteenlopende redenen hebben. Soms financiëel; in de regel is cremeren goedkoper dan begraven. Er zijn veel mensen die het geen fijn idee dat hun lichaam of dat van een dierbare wordt verteerd in de grond; een proces wat jaren kan duren. Zij zijn liever gelijk ‘opgeruimd’. De as kan een bestemming krijgen wat fijn kan zijn voor de nabestaanden. De nabestaanden worden niet ‘opgezadeld’ met een graf wat moet worden betaald en onderhouden.

Anderzijds kan het zijn dat iemand wil dat hun nabestaanden naar een vaste plek kunnen gaan om te rouwen. Dan wordt er gekozen voor een graf. Het kan ook zijn dat men een afkeer heeft van vuur  en er de voorkeur aan geeft dat het lichaam op een natuurlijke manier vergaat. De sfeer in een crematorium kan ook een reden zijn om te kiezen voor begraven. Ook Moslims worden niet gecremeerd.

In de orthodoxe christelijke wereld is cremeren niet gebruikelijk; dat gebeurd op Bijbelse gronden. De PKN (Protestanste Kerk Nederland) heeft het verbod op cremeren begin zestiger jaren van de vorige eeuw opgeheven.

 

Voor de nabestaanden is het soms een vraag of iemand gecremeerd wil worden of begraven. Dat heb ik dit vorig jaar nog weer meegemaakt; ondanks een lang ziekbed was dit voor de nabestaanden niet duidelijk. De persoon liet de familie achter met een dilemma.

(Kijk ook eens op de blog cremeren of begraven? Daar zijn wat handvatten gegeven om te helpen bij deze vraag.)

In zo’n geval kan een uitvaartcodicil uitkomst bieden. Je kan daarop je wensen kenbaar maken van je uitvaart en alleen dát invullen wat je belangrijk vind. Deze kun je uitprinten, invullen en bewaren.

Cremeren.

De daadwerkelijke verbranding gebeurd door het personeel van het crematorium. Dus het daadwerkelijke invoeren van de kist in de crematieoven. Vroeger was het niet gebruikelijk dat je daar als familie of nabestaanden bij aanwezig was, echter tegenwoordig kan dat meestal wel en hebben sommige crematoria daarvoor ruimte gecreëerd.

bron: uitvaart.org

identificatiesteentje

Identificatiesteentje: dit steentje met een uniek nummer wordt op de kist gelegd en gaat mee in de oven. Dit is er om er voor te zorgen dat er na de crematie geen as wordt verwisseld.

Een crematie duurt gemiddeld 75 minuten, de oven heeft dan een temperatuur van ongeveer 1100 graden Celsius. Een oven van een crematorium kan ongeveer 100 kg organisch materiaal per uur verbranden.

Het kan bij uitzondering voorkomen dat een kist te breed is en niet door de ovendeur past:

In de blog begraven beschrijf ik een verhaal van een heel brede kist waarvoor bij de gemeente twee graven moesten worden afgerekend. Wat ik daar niet heb verteld dat het de bedoeling was dat daze persoon gecremeerd zou worden. Echter; de kist paste niet door de ovendeur. Het alternatief dat werd aangeboden was een paardencrematorium; dat werd de familie toch te gortig en is er voor begraven gekozen.

Bij nieuwe crematieovens zijn de afmetingen van de ovendeur 110 cm breed x 78 cm hoog.

Er komt géén rook uit de ovens van een crematorium: dit heeft te maken met de techniek die hier in is verwerkt. Er is een na-verbrandingsruimte met computergestuurde programma’s en filters die er  samen voor zorgen dat er niets door de schoorsteen komt. Dit is conform strenge milieumaatregelen. Wil je nog meer weten over de werking van een crematieoven klik dan op de link van uitvaart.nl.

Wat kost een crematie?

Crematoria mogen hun eigen tarief bepalen, daardoor zijn er per crematorium verschillende tarieven. De tarieven variëren van €1200,- tot €1600,- , dat is dus gemiddeld €1400,-. Daarvoor krijg je de crematie en gebruik van de aula 45 minuten en gelegenheid tot condoleance ook 45 minuten. Daar boven op komen nog de kosten van koffie en cake.

Alleen cremeren (zonder aula en condoleance) kan ook; dit noemen we een technische crematie; de kosten hiervan zijn gemiddeld rond de €800,-. Er is een prachtig overzicht van de tarieven van alle crematoria in ons land; klik hier voor de site van uitvaart.nl.

Na de crematie.

Als de uitvaartceremonie is afgelopen is er meestal gelegenheid voor de nabestaanden en belangstellenden om in een naastgelegen ruimte elkaar te condoleren onder het genot van een kop koffie.

De kist wordt dan later op die dag verbrand. Wil je dus als nabestaande daar daadwerkelijk bij aanwezig zijn, dat moet je overleg hebben met het crematorium om te zien wat er mogelijk is.

Het lichaam moet zich bevinden in een grafkist of doodskist of op een baarplank. De onderkant moet glad zijn: geen obstakels. Een baarplank of ligplank mag ook: dat is een houten plank vaak met iets opstaande randen waarop het lichaam licht. Het lichaam mag voor het personeel als zodanig niet herkenbaar zijn en moet daarom gewikkeld zijn in een lijkwade. Volgens Wikepedia is dit de enige eis. Dat is niet waar; een lijkwade mag ook niet te snel ontbranden; dit kan gevaar opleveren voor het personeel.

De kist.

Zij er eisen aan een kist bij het cremeren?

Ja; maar als je een kist aanschaft bij een uitvaartmaatschappij is dat geen probleem. Hun kist zal zeker voldoen aan de eisen. En als je een kist bij ondergetekende aanschaft geldt hetzelfde. Zou je eventueel zelf een kist willen (laten) maken dan zijn de belangrijkste eisen: de kist moet van brandbaar materiaal zijn; hout, karton, riet. Dat geldt ook voor de binnenbekleding: natuurlijk brandbaar materiaal.

Ook de handvatten moeten brandbaar zijn: metalen handgrepen mag wel, máár deze moeten dan van buitenaf te verwijderen zijn door het crematorium-personeel. Dat geldt ook voor andere metalen delen die aan de kist zijn gemonteerd. Dit heeft te maken dat men niet weet uit welke metalen of legeringen de hangrepen bestaan. Bij sommige legeringen (een mengsel van twee of meer metalen) kunnen giftige gassen ontstaan bij verbranding, welke dan weer een gevaar kunnen opleveren voor de gezondheid van het personeel.

Het enige metaal wat meegaat in de oven zijn de bevestigingsmiddelen van een kist (schroeven, spijkers) en wat de overledene ín het lichaam meedraagt, zoals een kunstheup of knie.

De metalen die in de oven achterblijven zijn het bezit van het crematorium; de opbrengst van deze (edel) metalen gaat naar een goed doel!

Wil je zelf de crematie regelen dan verwijs ik naar deze blog; daarin is uitgelegd welke stappen je daarvoor moet nemen.

Kijk ook eens in mijn assortiment kisten.

De baarplank.

Oogspanner

Oogspanner; baarplank

Een baarplank is een soort draagbaar waarop de overledene ligt. Dat is vaak een plank voorzien van handgrepen en een kleine opstaande rand. Maar het kan ook bestaan uit lange stokken: bamboe, wilgen waarvan een baar in elkaar is gezet. Bij cremeren is het verplicht dat de onderkant van de baar glad afgewerkt is. Een baar gemaakt van stokken ligt daarom bij een cremeren op een plaat hout en gaat dan als geheel in de oven.

Het lichaam mag als zodanig niet door het personeel van het crematorium niet herkend worden. daarom wordt het in een lijkwade gewikkeld. Een lijkwade is een doek van twee tot drie meter lang waarin de overledene wordt gewikkeld. Dat kan op meerdere manieren; omwikkelen, omhullen, dichtrijgen of -binden, dichtvouwen. Voor zover mij bekend zijn er niet veel eisen aan een lijkwade; het moet vanzelfsprekend gemaakt zijn van natuurlijke grondstoffen en mag niet te snel ontbranden; dit kan gevaar opleveren voor het crematorium-personeel. Hoewel dit laatste wel kan worden voorkomen door de lijkwade (met toestemming van de nabestaanden) nat te maken.

Een lijkwade kun je zelf maken; maar er is op het internet ook een ruim aanbod te vinden. Eén daarvan is uitvaarwade.nl.

Het is raadzaam om na te gaan of of een crematorium (en ook begraafplaats) aanvullende eisen stelt.

De as.

De as van een overledene wordt door het crematorium 1 maand bewaard. Dit is wettelijk vastgelegd. Dat heeft twee reden; de eerste is in verband met een eventueel gerechtelijk onderzoek van de as. In de praktijk zal dit niet of nauwelijks voorkomen.

De tweede reden is dat de nabestaanden daardoor de gelegenheid hebben om na te denken over wat te doen met de as.

Wat te doen met de as?

De as  is het eigendom van diegene die het opdrachtformulier van de begrafenisondernemer heeft ondertekend.

Er zal gemiddeld twee tot drie liter as zijn en wordt aangeboden door het crematorium in een (plastic) koker of zak. Een mogelijkheid is om de as uit te strooien op een strooiveld van het crematorium; dit kan ook gedaan worden door het crematorium zelf.

De as mag overal worden verstrooid, mits je toestemming hebt van de grondeigenaar.

Het verstrooien kan vanuit de koker  of zak van het crematorium, toch zijn er veel mensen die kiezen voor een urn. Een urn is niets anders dan een speciaal daarvoor bestemd potje of kistje om de as in te bewaren. Deze keuze in materiaal is groot; dat kan zijn keramiek, porselein, marmer, metaal, glas en hout.

Wat betreft houten urnen kun je bij ondergetekende terecht. In Nederland zijn nu enkele bedrijven die houten urnen maken en ik er ben er trots op dat ik daar één van ben! Dit komt voor uit mijn passie voor hout en mijn passie voor houtdraaien en het maken van houten kistjes.

Niet alle houten uren zijn geschikt voor buiten; meestal vermeld ik het er bij of de urn geschikt is voor binnen en/of buiten.

Want wat doe je dan met de urn? De as kun je in één urn bewaren, dan heb je een grotere urn nodig; ongeveer 2,5 tot 3 liter. Je kunt de as ook verdelen onder meerdere nabestaanden; vanzelfsprekend heb je dan meerdere (kleine) urnen nodig. Of een gedeelte uitstrooien en de rest in een urn.

Er zijn verder heel veel mogelijkheden wat je kunt doen met de as: thuis bewaren, in een urnenmuur plaatsen op een begraafplaats, laten verwerken in een sieraad of in een hangertje.  Thuis bewaren is heel persoonlijk; binnen ergens een plekje inrichten, of buiten begraven of een gedenkplaats in de tuin. Google kan hiervoor uitkomst geven.

Urnenmuur

Er bestaat ook de mogelijkheid om de as in een soort kartonnen urn te begraven samen met een boomzaadje, zodat er op die plek een boom gaat groeien. De as geeft wat voedingsstoffen en mineralen.

De foto van onderstaande urn geeft een (kleinere) urn weer gemaakt van berkenhout waarvan de stam intact blijft. Deze wordt voor meerdere doeleinden verkocht: om hem thuis een plek te geven of in een urnenmuur plaatsen. Ook is deze gebruikt om bij te plaatsen in een bestaand graf. Als je deze in een graf bijplaatst zal hij verteren. Mocht het graf worden eventueel geruimd, dan is ook de urn verteerd. Latere nabestaanden of familieleden worden dan niet opgeschrikt door een urn die is gevonden in een graf..

tandvlinder

Wat kost een urn?

De prijs van een urn is echt heel verschillen: dat variëert van enkele tientallen euro’s tot wel duizenden euro’s. Ze zijn te koop bij een uitvaartverzorger of crematorium. Ook zijn er webwinkels waarin urnen worden aangeboden. En natuurlijk de handgemaakt houten urnen van mijn persoon. De duurste houten urn van mijn hand zit iets boven  de €200,00. Sommige zitten onder de  €100,00.

Het is geen toeval dat ik op dit moment bezig ben om mijn aanbod van houten urnen bij te werken. Het aanbod is steeds wisselend; dat komt doordat er urnen worden verkocht en er nieuwe worden bijgemaakt. De berkenhouten urnen zijn in meerdere groottes op voorraad. Van de houten urnen zijn er geen twee stuks hetzelfde: dat maakt elk exemplaar uniek!!

Een andere mogelijkheid zijn de as-kistjes. Daarvan heb ik er een paar op voorraad; zelfs voor mij een redelijk nieuw product! Ik heb ontdekt dat ook hier de mogelijkheden bijna onbeperkt zijn wat betreft de houtkeuze, kleuren, groottes, scharnieren (hout, messing) en sluitingen. het wisselend aanbod is altijd weer terug te vinden op deze site.

Waar ik trots op ben is de urn op onderstaande foto: die is verkocht. Toen de nabestaanden er mee naar het crematorium gingen werd daar gezegd dat ze nog nooit zo’n mooie urn hadden gezien. Een opsteker.

Vuurvlinder

Dat de as een maand wordt bewaard in een crematorium heeft voor mij ook een voordeel; het kan mij tijd geven om een urn naar de wens van de klant te maken. Hoewel er een aanbod is op mijn site, bestaat er de mogelijkheid om een houten urn te laten maken naar eigen idee. Daarvoor mag je contact opnemen, wellicht komen we daar samen uit.

Urnen aardewerk

 

 

 

 

3.Begraven

3. Begraven

Begraven. Van het maken van deze blog werd ik blij! Ondanks dat het een zwaar onderwerp is, ben ik tijdens het onderzoek naar dit onderwerp op wetenswaardigheden gestuit die ik nog niet wist; dat vind ik leuk!

De ervaring heeft me geleerd dat het lastig is om over uitvaart en alles wat er mee samenhangt te praten. Er rust toch nog wel eens een soort van taboe op. Tot op het moment dat je er zelf mee te maken krijgt. Dan verandert alles…

(Het blijkt dat veel mensen niet weten  van hun partner of ze worden begraven of gecremeerd. De blog cremeren of begraven?  kan daarbij helpen. Een uitvaartcodicil is daarbij een aanrader!)

 

op het randje van

op het randje van…

Dit keer heb ik mij beperkt tot het begraven in Nederland.

 

eiland Beulake

eiland Beulake

Voor de foto hierboven is heb ik een vaartochtje gemaakt vanuit mijn woonplaats Dwarsgracht. De buurman vond mij een vakidioot. Maar het was heel mooi weer, dus was het geen straf. Ja, het kost dan wel een paar uur, maar het was de moeite echt waard.

Op de foto een eilandje wat herinnerd aan het verdronken dorp de Beulake. Op en rondom dit eilandje zijn nog grafresten en potscherven terug te vinden.

Het verhaal gaat dat dit dorp bij Giethoorn en Vollenhove in 1776 geheel in het meer verzonken en er niets meer te vinden was.

De preekstoel van de kerk is terug te vinden in de oude Hervormde kerk te Vollenhove. (Mariakerk) Het hele verhaal over de verdronken kerk van Beulake is terug te vinden op deze site. Ook op Wikipedia en bij Natuurmonumenten is hier een en ander over terug te vinden.

preekstoel uit Franeker

 

Vanwege auteursrechten is het soms lastig om een foto vanaf internet te plaatsen. Dit is een eigen  foto gemaakt van een preekstoel in een kerk in Franeker. Het bijzondere hiervan is dat hij ooit is gemaakt door een kistenmaker. Dat vind ik dan weer leuk..

 

 

 

Begraven is een vorm van lijkbezorging (een naar woord) net zoals cremeren. Andere vormen van lijkbezorging zijn een ‘zeemansgraf’ of het ‘ter beschikking stellen aan de wetenschap’. Er zijn nog wel meer manieren van lijkbezorging zoals vriesdrogen of zelfs in de ruimte schieten.  Deze zijn in Nederland niet toegestaan.

 

 

begrafenis

Begraven was door de eeuwen heen de enige vorm van lijkbezorging. Het was zelfs wettelijk geregeld. Als je welvarend genoeg was kon je zelfs ín de kerk worden begraven; zo dicht mogelijk bij het altaar.

Eind 1700 kwam men er achter dat het begraven in de kerk uit hygiënische gronden en besmettingsgevaar  wellicht niet zo’n goed idee was. Men ging er tot die tijd ook niet erg zorgvuldige mee om: er werd niet geruimd, dus de kerken raakten overvol. Door het iedere keer weer optillen van de stenen verzakten de vloeren en alles sloot niet even goed meer aan. Met als gevolg dat er in de kerk wel eens een penetrante stank kon hangen.

Pas aan het eind van de zestiger jaren in de vorige eeuw kreeg cremeren een aandeel. Nu worden er meer mensen gecremeerd.

Regels begraven.

De wet op lijkbezorging regelt wat er moet gebeuren als er iemand komt te overlijden. Er zijn dus regels voor begraven (en cremeren). Naast deze wet is er ook nog het besluit op lijkbezorging. Allemaal regels die vooral van toepassing zijn op de begraafplaats en uitvaartondernemer.

Als wij een dierbare verliezen is  de uitvaartondernemer op de hoogte van deze regels en kan ons precies vertellen wat er niet mag. In de praktijk mag er veel.

Een overledene mag niet eerder dan 36 uur na het overlijden worden begraven. Dit is in verband met een eventueel strafrechtelijk onderzoek. Het positieve daarvan is dat het tijd geeft aan de nabestaanden om de begrafenis te regelen.

Het is mogelijk om binnen 36 uur te begraven; je moet daarvoor toestemming hebben van de officier van justitie en de burgemeester. Voor bijvoorbeeld Moslims en Joodse mensen kan dit van toepassing zijn.

Een overledene mag niet later begraven dan 6 werkdagen na het overlijden. Deze periode mag eventueel worden verlengd met toestemming van de burgemeester.

Begraven in Nederland mag in principe alleen op een begraafplaats. Op eigen grond begraven zou kunnen, echter het betreffende terrein moet dan door de gemeenteraad als begraafplaats worden aangewezen. Het moet dan ook aan de eisen voldoen van een gewone begraafplaats.

Particulier graf of Algemeen graf.

kerkhof of begraafplaats

Het verschil tussen een particulier graf en een algemeen graf heeft te maken met de rechten en termijn van de nabestaanden.

Deze kunnen per gemeente verschillen. Daarom is het verstandig om bij je gemeente na te vragen hoe het daar is geregeld en wat de mogelijkheden zijn.

Het is wettelijk geregeld dat een graf na tien jaar geruimd mag worden. In de praktijk is de gebruikstermijn meestal langer. Deze kan wel oplopen tot 40 jaar of langer.

Bij veel gemeenten bestaat de mogelijkheid om een graf te reserveren, ook hier kan de gemeente meer informatie geven.

Waarom begraven?

Een moeilijke vraag en lastig te beantwoorden!

In 2000 werd ongeveer de helft begraven en de andere helft gecremeerd. Nu, in 2017, is het aantal begrafenissen gezakt tot ongeveer 37%  tegenover 63% crematies. (bron: CBS en LVC)

Dat er meer wordt gecremeerd word vaak uitgelegd vanuit hygiënische en financiële redenen. De ontkerkelijking zal hierin ook een grote rol spelen.

Begraven heeft vaak te maken met emoties, tradities, religie en overtuiging.

Over religie en rituelen:

 

In de orthodox christelijke wereld wordt er altijd begraven. Zij doen dit op Bijbelse argumenten. In de bijbel wordt alleen gesproken over begraven. Het wordt gezien als het planten van een zaad in de aarde. Dit heeft te maken met de wederopstanding. Een wat uitgebreider verhaal hier over vindt je hier.

Bij Protestanten mogen de gelovigen zelf kiezen voor begraven of cremeren. Er is in het algemeen veel vrijheid om de dienst een persoonlijk karakter te geven. De site uitvaart.nl gaat hier wat dieper op in.

De Katholieken mogen sinds 1963 ook worden gecremeerd. Voor die tijd was dat verboden vanuit een pauselijk decreet uit 1886. Dit had te maken dat cremeren werd gepropageerd vanuit de vrijmetselarij en won in die periode veel leden.

Op 2 november worden de doden herdacht: Deze dag wordt Allerzielen genoemd. Meer informatie is hier te vinden.

In de Joodse cultuur wordt iedereen zo eenvoudig mogelijk begraven;   Na het overlijden mag niemand de overledene nog zien. De begrafenis moet zo snel mogelijk plaats vinden; het liefst dezelfde dag of anders de dag erna.De begrafenis wordt niet gehouden op Sabbat of andere feestdagen.

In verband met het geloof in de lichamelijke opstanding is cremeren voor joden verboden. Zij begraven het liefst zonder kist maar vanwege Nederlandse wetgeving is dat lastig. Er wordt een eenvoudige ruw vurenhouten kist gebruikt zonder handvatten en binnenbekleding.

Als kistenmaker heb ik niet zo’n kist op voorraad; wel een model mét handvatten; de spijkerkist. Vanzelfsprekend kan ik een kist die voldoet aan joodse eisen maken en staat zelfs in de planning.

Meer informatie over de joodse begrafenis en rituelen is te vinden op de site van uitvaart.nl.

De meeste Moslims worden in het land van herkomst begraven. Dat heeft vaak als reden dat in Nederland een graf op enig moment geruimd kán worden, en eeuwige grafrust is erg belangrijk voor moslims.

Het is hier niet toegestaan om en overledene af te leggen; er volgt een rituele wassing;  mannen worden gewassen door mannen en vrouwen door vrouwen.De begrafenis is zo snel mogelijk, het liefst zonder kist. Er wordt dan ook vaak ontheffing aangevraagd om zo snel mogelijk te begraven. Meer info is te vinden op dezelfde site.

Hindoestanen kiezen veelal voor een crematie. Zij geloven dat dit de snelste manier is om terug te keren naar Brahm, de Oerbron. Zij geloven in reïncarnatie; de ziel komt na het sterven in een ander lichamelijk omhulsel. De mannen uit de familie zijn aanwezig bij de verbranding.

De site van uitvaart.nl gaat hier dieper op in.

Voor de Humanisten van het Humanistisch verbond is is de dood een gebeurtenis waarover verschillende opvattingen bestaan. De angst voor de dood wordt hier beantwoord met het streven naar aanvaarding. De keuze van begraven of cremeren wordt hier geheel vrij gelaten.

Zij stimuleren mensen om al wensen over de uitvaart tijdens het leven vast te leggen.

Ook zijn er humanistische uitvaartbegeleiders; zij kunnen helpen bij een persoonlijke toespraak op een uitvaart. Ook hier weer de site uitvaart.nl.

Zoals uit bovenstaande blijkt dat er nog heel veel redenen zijn om te begraven.

Wat te regelen bij een begrafenis?

begrafenis

 

In de eerste plaats is er de keuze van de begraafplaats. Vaak heeft een gemeente meerdere begraafplaatsen. De mogelijkheid bestaat om een graf te kopen: dit geeft gedurende een bepaalde tijd recht op de begraafplaats. Dit kan zijn 10, 20 30, 40 jaar of in sommige gemeenten zelfs voor onbepaalde tijd.

Deze regels kunnen per gemeente en zelfs per begraafplaats verschillend zijn.

De gemeente brengt bij de keuze van een particulier graf zoals hierboven beschreven kosten in rekening: het grafrecht, het begraafrecht en de administratiekosten. 

Er moet een kist worden uitgezocht. Dat kan een gewone kist zijn of naar wens, zoals een bepaalde kleur of vorm. Sommige mensen willen op hun zij worden begraven, in de foetushouding of op de buik. Het is fijn dat nabestaanden hiervan weet hebben.

De rouwkaart: als je beslist dat er een rouwkaart moet komen dan kan de uitvaartverzorger je hier mee helpen. Er is ruime keuze van eenvoudig tot heel luxe kaarten. Zelf iets maken of ontwerpen en dan laten drukken is ook een optie; dat kost wel tijd en energie. Heeft de overledene nog wensen nagelaten over dit onderwerp?

Veel mensen zeggen; ‘voor mij een eenvoudige uitvaart’ of een bizarre uitspraak; ‘stop mij maar in de ‘kliko’. Dat heeft iemand echt tegen mij gezegd.

Wat je daar ook van vindt, je kun helemaal niets met deze uitspraken. Er is toch veel wat je als nabestaande zou willen weten:

Daarom is het prettig als mensen een uitvaartcodicil hebben of een ander papier waarop je wat wensen uitspreekt ten aanzien van je uitvaart. Al zou het alleen maar zijn om aan te geven of je wilt worden begraven of gecremeerd. Je neemt daarmee de nabestaanden veel zorg uit handen.

Opbaren.

Opbaren betekend letterlijk: het op een baar leggen van een overledene. Het is vaak onderdeel van een afscheidsritueel bij het overlijden.  Het opbaren wordt meestal verzorgd door de uitvaartondernemer, maar kan ook worden geregeld door de nabestaanden.

Het opbaren kan in het uitvaartcentrum of thuis plaatsvinden op bed, in de kist of op een baarplank.

Een trend is het opbaren en begraven worden op een baarplank. Dit is een grote plank vaak met opstaande randen waarop de overledene wordt opgebaard. In mijn assortiment heb ik een tussenvorm: een baarpank met een deksel. Deze baarplank kan dus na de opbaring worden gesloten en zo worden begraven.

Ook is er een baarplank zonder deksel, de overledene moet dan wel bedekt zijn. In de praktijk wordt de overledene dan in een lijkwade gewikkeld. Een site die lijkwaden verkoopt, vind je hier. Er zijn veel bedrijven die zich hiermee bezig houden, de firma Google kan hier zeker uitkomst bieden. Zelf maken is ook een optie.

Meestal is de grootte van het graf 2 meter lang bij 1 meter breed. Als de buitenafmetingen van de kist wat groter zijn is vaak niet zo’n probleem. Wel is het van belang dit door te geven aan de begraafplaatsbeheerder (gemeente). Meestal wordt dit geregeld door de uitvaartbegeleider. Door de handvatten op de ‘kopse’ einden van een kist is deze al snel langer dan 2 meter.

Ik ken met een verhaal van een overleden persoon die heel erg zwaar was en daardoor in een erg brede kist was gelegd. Deze kist was zo breed, dat er bij deze gemeente voor 2 graven moest worden afgerekend…

In mijn assortiment heb ik een extra lange kist op voorraad en ook een extra brede kist.

Dan moet er nog een gedenkteken op het graf. Hiervoor is meestal een vergunning nog. En er zijn voorschriften van de gemeente op dit gebied. Een gedenkteken veel vormen hebben en uit veel verschillende materialen bestaan zoals marmer, steen, glas, kunststof, hout en ga zo maar door. Vanzelfsprekend zijn hier ook weer grote prijsverschillen, van eenvoudig tot heel luxe met de daaraan gekoppelde prijzen.

Een graf moet worden onderhouden. Onkruid verwijderen, aanharken, het schoonhouden van de steen of ander grafmonument. Dat kun je zelf doen of laten doen.

 

 

 

 

 

 

 

2.Wat te regelen na de uitvaart?

2.Wat te regelen na de uitvaart?

kerk

Wat te regelen na de uitvaart? Als de uitvaart voorbij is moeten er nog veel zaken worden geregeld.

Helaas niet de meest leuke klusjes, maar zal het toch moeten gebeuren om latere problemen te voorkomen, zoals onvoorziene naheffingen van de belastindienst.

Uiteraard kun je uit onderstaande alleen dát gebruiken wat voor jou van toepassing is.

Veel van onderstaande punten worden kunnen vaak al worden geregeld door de uitvaartondernemer en ook vanuit de gemeente kan er hulp komen.

Onderstaand is tot stand gekomen door eigen kennis en  na uitgebreide research  op internet. De sites van onder andere Monuta, Funebra en uitvaart.nl zijn hierbij waardevol geweest. Wat  opvalt dat er ook  ‘gedateerde’ kennis aangeboden wordt op het ‘world wide web’.

Een voorbeeld daarvan is dat er gesproken wordt over successiebelasting. Deze term wordt door de belastingdienst sinds 2010 niet meer gebruikt en heet nu erfrechtbelasting.

(Als er nog een (houten) urn moet worden aangeschaft, kun je hier klikken voor mijn assortiment urnen. Voor een kist kun je hier klikken.)

 

Een handleiding ofwel checklist is altijd handig, zodat je kunt afvinken wat er al klaar is:

 

  1. Er naar moet een bericht een bedrijfspensioenfonds of een verzekeringsmaatschappij. Dit in verband met de uitkering van het pensioen of een verzekeringsuitkering.
  2. Naar de notaris: hier een verklaring van erfrecht laten opstellen. Deze heb je nodig voor het regelen van bankzaken. Om boedelvolmacht vragen kan belangrijk zijn; deze zorgt ervoor dat de gevolmachtigde zelfstandig kan handelen namens de erfgenamen.
  3. Lopende afspraken van de overledene afzeggen, bijvoorbeeld met de tandarts.
  4. Vraag een financiële tegemoetkoming aan: Dat kan zijn; een aanvullende sociale uitkering, een tegemoetkoming in de studiekosten, verlaging van de belastingtarieven, huursubsidie, pensioen of een korting voor alleenwonenden op de gemeentelijke belastingen.
  5. De bank moet worden geïnformeerdBank Meestal kan dit telefonisch of via een formulier op de site van de bank. Dan krijgt je   meestal een brief terug van de bank, waarin uitgelegd wordt wat de bank gaat doen om de bankzaken af te handelen.

In deze brief staat welke documenten de bank nodig heeft voor het vrijgeven van de rekeningen. Meestal kun je volstaan met de akte van overlijden.

  1. De tenaamstelling van de bankrekening/ girorekening of spaarbankboekjes ofwel van beleggingsrekeningen die op naam staan van de overledenen (of op beider namen)  wijzigen of eventueel worden opgeheven.spaarbankboekje
  2. Als er een bankkluis is: openen en legen, dan wel opzeggen.
  3. Stop het salaris of uitkering van de overledene. Belangrijk is dit zo snel mogelijk te regelen.
  4. Attentie: Vraag je werkgever in een geval van een geblokkeerde rekening het salaris op een andere rekening te storten waar je wel bij kunt.
  5. Alle verzekeringsmaatschappijen waar een verzekering is afgesloten, moeten van het overlijden op de hoogte worden gesteld. Dan kunnen polissen worden gewijzigd of opgezegd.
  6. De abonnementen van kranten, tijdschriften, vakliteratuur moeten worden bekeken en eventueel worden opgezegd. Machtigingen tot automatische overschrijvingen kun je indien nodig opzeggen.

    Hiervoor is ook een kennisdossier over dit onderwerp van uitvaartverzekering.nl  Deze site bevat ook zeer nuttige informatie over dit onderwerp.

 

  1. Stel alle overige organisaties en bedrijven waar de overleden staat geregistreerd op de hoogte. Dat kunnen bijvoorbeeld goede doelen of verenigingen zijn.

 

Bovenstaande punten moeten direct na de uitvaart worden geregeld. Hierna nog te regelen (vanzelfsprekend alléén indien van toepassing):

 

  • Zoek uit of er nog lopende schulden zijn, zoals een hypotheek en de uitvaart.

  • Als er een hypotheek is, kijk dan in de hypotheekakte of de hypotheek boetevrij kan worden afgelost.
  • Als er een p.l. (persoonlijke lening) is kijk dan of het resterende bedrag in verband met het overlijden van je partner is kwijtgescholden.
  • De verzekeringsuitkeringen innen. Eventuele schulden aflossen.
  • De laatste (verplichte) belastingaangifte van de overledene moet geregeld worden. Hiervoor kun je vanzelfsprekend ook terecht bij de belastingdienst.Belastingdienst
  • Eventuele huurtoeslag, zorgtoeslag of kindertoeslag kunnen bij de belastingdienst worden aangevraagd. Ook hier kun je terecht bij de belastingdienst.
  • Een nabestaanden of wezenpensioen (ANW) aanvragen. Voor informatie: svb.org.
  • Een aanvraag voor gezinshulp aanvragen. Dit kan bij een instelling voor gezinshulp of maatschappelijk werk.
  • Tegemoetkoming studiekosten aanvragen bij de IB Groep:   www.ib-groep.nl.
  • Kijk of vraag na of bepaalde tarieven verlaagd kunnen worden: bijvoorbeeld reinigingsrechten, milieubelasting.
  • Inboedel verdelen. Als het nodig is kunt je deze laten taxeren.
  • Aangifte van de erfrechtbelasting (was vroeger de successiebelasting). Hierbij kan een notaris je helpen. De link over erfrechtenbelasting verwijst je naar  de belastingdienst.
  • De rekeningen van de kosten in verband met het overlijden bewaren. Deze kosten kunnen (voor een deel) fiscaal aftrekbaar zijn.
  • Als je nog geen testament hebt, is het verstandig om deze te laten maken en om de voogdij van je minderjarige kinderen te regelen.

De periode van en na een uitvaart wordt vaak ervaren als een roes. Alles moet worden geregeld ondanks dat er vaak groot verdriet is.

Dan moet er een nog een grafmonument komen of een asbestemming en dan is er nog de rouwverwerking..

Voor een grafmonument zijn er tal van mogelijkheden; je hoeft maar even te googelen en er verschijnen tal van aanbieders van grafmonumenten. Van goedkoop tot duur. Ook kan de uitvaartverzorger hier vaak tips over geven. Vaak is er een vergunning nodig van de gemeente om een grafmonument te mogen plaatsen.

Een besluit voor de bestemming voor de as is is lastig: uitstrooien? Zo ja, waar? of een urn aanschaffen? En hoe groot moet die zijn? Veel vragen waar ik in een later blog uitgebreid op terug zal komen. Bij het kiezen van een houten urn klikt u hier.

Rouwverwerking: dit wordt omschreven als de manier waarop iemand na een ingrijpende en verdrietige ervaring probeert tot rust te komen. Ook daarvoor wordt er online veel hulp geboden. De site rouw-verwerking.nl  is een goede site die een prima ondersteuning kan geven in deze moeilijke periode.

Maar ook de uitvaartverzorger kan je hier zeker verder helpen en heeft vaak prima contacten om je te ondersteunen.

Daarbij geldt een algemeen advies: zoek hulp, rouwverwerking kun je niet alleen:

Die hulp kan dichtbij zijn; echtgenote of echtgenoot,broers, zusters, vrienden, een dominee. Of wat verder weg door middel van professionele hulp zoals de genoemde website via of de uitvaartondernemer of huisarts.

 

 

 

1.Wat te doen bij overlijden: 7 stappen.

1.Wat te doen bij overlijden

wat te doen bij overlijden

Wanneer een dierbare overlijdt komt er veel op je af.

Er is soms berusting of acceptatie, maar ook vaak oneindig verdriet,  verbazing, ongeloof en dan moet er ook nog van alles geregeld worden. Heftig, emotioneel en zwaar.

Toch is het goed om de dingen op een juiste manier te regelen bij overlijden. Dit kan latere problemen en kosten voorkomen. Met onderstaande stappen kun voorkomen dat je later voor verrassingen staat.

Het meest eenvoudige zijn de volgende twee stappen:

  1. Neem contact op met de huisarts voor een verklaring van overlijden. Je kunt de huisarts dan ook vragen of de overledene een donorcodicil heeft.
  2. Neem contact op met een uitvaartverzorger. De uitvaartverzorger regelt (in overleg) dan verder alles voor u.

De bovenstaande twee punten zijn het meest eenvoudig, máár: daarbij geef je wel de regie uit handen en er hangt een kostenplaatje aan. Wil je deze zaken enigszins in de hand houden, dan kun je onderstaande stappen volgen:

uitvaarverzekeringen

Wat te doen bij overlijden, 7 stappen:

  1. Neem contact op met de huisarts voor eenVerklaring van overlijden. Je kunt de huisarts dan ook vragen of de overledene een donorcodicil heeft.
  2. Zoek uit of de overledene een lijst met wensen heeft achtergelaten.
  3. Zoek uit of de overleden een uitvaartverzekering had afgesloten.
  4. Neem contact op met eenuitvaartverzorger.
  5. Bij je gemeente moet aangifte van overlijden worden gedaan: afdeling Burgerzaken. (De uitvaartverzorger kan dit ook voor u doen)
  6. Stel een adressenlijst samen (als die er niet is) voor het versturen van de rouwkaarten.
  7. Voor de opbaring en vooraf verzorging kun je persoonlijke spullen klaarleggen. Daarbij kun je denken aan sieraden, kleding, foto(‘s),een bril of een ander item dat bij de overledene past.

Bovenstaande punten moeten op de eerste dag van overlijden worden afgelopen, behalve punt 5; dit moet vaak binnen 6 dagen na overlijden. De uitvaartverzorger of de website van de betreffende gemeente kan u hiermee verder helpen.

Uitleg over bovenstaande 7 punten:

  1. Als iemand is overleden moet dat altijd worden vastgesteld door de huisarts. De huisarts geeft vervolgens een Verklaring van overlijden af.donorcodicil

       De huisarts kan in het donorregister checken of de overledene een donorcodicil    had en hij kan daarover ook uitleg geven.

        De overledene kan een lijst met wensen hebben gemaakt die kunnen gaan over de invulling van de uitvaart. Dit kan ook een uitvaartcodicil zijn en kan vanzelfsprekend een grote hulp zijn bij de voorbereidingen van de uitvaart.

Een uitvaartcodicil is een lijst met vragen en wensen die door de overledene is ingevuld en kan een grote hulp zijn voor de nabestaanden wat betreft de invulling van de uitvaart en daarna. Deze kun je printen en invullen.

Ook voor jezelf kan het prettig zijn om een uitvaartcodicil te hebben: het is een grote hulp voor de nabestaanden. Je kunt daarin al je wensen kenbaar maken: begraven of cremeren en waar, koffietafel of niet, de invulling van de ceremonie, teksten, muziek, adressenlijst, ga zo maar door.

     3. Kijk of de overledene een uitvaartverzekering heeft. Daar kun je belangrijke informatie vinden, bijvoorbeeld welke soort verzekering, of je zelf een uitvaartverzorger kunt kiezen, of je zelf mag weten waar je de kist kunt kopen en hoe duur.

 

  1. Neem contact op met de uitvaartverzorger: meestal kun je zelf een uitvaartverzorger kiezen; let wel: dit is afhankelijk van de soort uitvaartverzekering die is afgesloten!

Als je toch een andere uitvaartverzorger wil dan vermeld in je polis, dan kan het zijn dat daar extra kosten aan verbonden zijn.

Dit is na te kijken in de polisvoorwaarden; je kunt daarbij contact opnemen met de uitvaartverzekeraar. Zij kunnen je daarmee verder helpen.

  1. Bij je gemeente aangifte doen van overlijden.  Meestal wordt dit geregeld door de uitvaartverzorger.

Maar als je zelf aangifte doet moet je meenemen:

  • Een geldig identiteitsbewijs (dat is een paspoort, een ID-kaart of rijbewijs).
  • Verklaring van overlijden.
  • B-envelop: doodsoorzaak voor het Centraal Bureau voor de Statistiek.
  • Als je dat heb: trouwboekje.
  1. Vaak is er al een adressenlijst voor bijvoorbeeld het versturen van kerstkaarten of voor het aankondigen en uitnodigen van de jubileumfeest.

Als deze er niet is zal er en lijst moeten worden gemaakt voor de adressen voor het versturen van de rouwkaart.

Rouwkaarten krijgen bij Post NL altijd voorrang, daarom is het verstandig ze gebundeld (elastiekje) in de brievenbus te doen of ze aan te bieden op een Post NL kantoor.

  1. De verzorging van de overledene mag je zelf doen; begrijpelijk is dat deze taak erg moeilijk en zwaar is voor de dierbaren. Ook daar kan de uitvaartverzorger adviseren en assisteren of deze taak geheel overnemen. Alles in overleg; let op dat je zelf de regie houdt!!

De opbaring kan zijn gewoon op (je eigen) bed. Het lichaam moet worden gekoeld. Dat wordt geregeld door de uitvaartverzorger.

Wat is opbaring? Letterlijk: het op een baar leggen van de overledene. Het overlijden van een dierbare is ingrijpend. Daarom kan het fijn zijn om de overledene zo lang mogelijk te zien voordat de uitvaart begint.

De opbaring kan ook in de kist, ook hier moet er worden gekoeld.

De overledene kan thuis zijn of in een aula worden opgebaard; de keuze is daarbij weer geheel aan jezelf en is vanzelfsprekend ook afhankelijk van de situatie.

De kleding en persoonlijke spullen is ook weer een keuze: wat zijn de wensen van de overledene? Of: wat zouden de wensen zijn? Wat betreft de persoonlijke spullen: daarbij kun je denken aan kleding, sieraden, foto’s en niet te vergeten:de bril.

Het is één keer voorgekomen dat ik ‘nee’ moest verkopen bij een kist, omdat er zoveel persoonlijke spullen mee moesten, dat de kist te klein was..

 

Uitleg Uitvaarverzekeringen                  verzekeringen

Het afsluiten van een uitvaartverzekering ofwel begrafenisverzekering is een geheel vrije keus!

De meeste mensen sluiten hem af om de nabestaanden niet met (hoge) kosten te laten zitten, veel mensen sluiten hem al af voor hun kinderen bij de geboorte.

De kosten van een uitvaart beginnen meestal bij zo’n €4500,-

Dat is dan bij een eenvoudige uitvaart en kan gemakkelijk verdubbelen of zelfs verdrievoudigen als het uitgebreider wordt; wat duurdere kist, (meer) volgauto’s, luxere en meer bloemen, meer of landelijke rouwadvertenties, ga zo maar door.  Op dit onderwerp kom ik later nog terug: als je wil kan het wel goedkoper, wel moet je dan veel taken zelf doen.

Let op: Als iemand overlijdt in een ziekenhuis, komt de overledene meestal aldaar in het mortuarium te liggen. Als ik het goed heb begrepen zijn de eerste drie uur op kosten van het ziekenhuis, daarna komen deze kosten voor rekening van de nabestaanden. Als het goed is zal het ziekenhuis u daarover inlichten of anders de uitvaartondernemer.

Als je dat geld niet hebt  of je wilt het niet reserveren, is het verstandig om een uitvaartverzekering af te sluiten. Daarbij is het verstandig om deze direct af te sluiten, want hoe langer je daar mee wacht, hoe lastiger en duurder het wordt.

Er zijn wel mogelijkheden voor het afsluiten van een uitvaartverzekering voor ouderen; klik hier.

Soorten uitvaartverzekeringen:

(Bron:Uivaartverzekeringwijzer.net)

Uitvaartverzekeringen zijn er in verschillende soorten, met daarbij ook nog in meerdere varianten aangeboden door de verschillende uitvaartverzekeraars.

Daarbij is het dan ook goed te kijken wat wel of niet is gedekt en wat de wensen zijn, want er zijn uitvaartverzekeraars die diensten aanbieden en anderen keren geld uit.

  • Natura uitvaarverzekering.

Bij deze verzekering verzorgt de uitvaartondernemer of uitvaartverzorger de uitvaart.

Er wordt hier dus géén geld uitgekeerd!

Deze verzekering bestaat uit een basispakket. Daarin zijn opgenomen een aantal diensten  en  produkten.

Vaak is dat een standaard kist, een eenvoudige advertentie, een dienst en eenvoudige bloemen.

Deze verzekering vergoed dus de afgesproken kosten van de vastgelegde delen van de begrafenis of crematie.

Daarbij kun je alleen kiezen uit de aangesloten uitvaartondernemingen.

De Natura uitvaartverzekering vergoed niet een koffietafel, of een urn, grafsteen, volgauto’s of een spreker.

Let op: omdat deze verzekering  niet alle kosten dekt, moet je rekening houden met extra kosten!

 

  • Kapitaalverzekering

Bij deze verzekering wordt een vast bedrag uitgekeerd aan de nabestaanden.

Je kunt dan zelf een uitvaartverzorger kiezen en je eigen wensen kenbaar maken.

Het uit te keren bedrag van deze verzekering is vooraf te bepalen.

Overigens hoeft het totale bedrag niet aan de uitvaart te worden besteed.

Belangrijk: verstandig is om deze verzekering te indexeren (de waarde van het uit te keren bedrag regelmatig aanpassen). Dit om te voorkomen dat de nabestaanden alsnog moeten bijbetalen.

 

  • Combinatie uitvaartverzekering

De combinatie uitvaartverzekering is een samenvoeging van de natura– en de kapitaalverzekering.

Voor als je meer wensen hebt bij de standaard aangeboden diensten van de natura uitvaartverzekering, zoals een mooier bloemstuk, een luxere kist, of bijvoorbeeld een uitgebreide koffietafel.

Voor die extra wensen kun je een bedrag laten reserveren; een deel kapitaalverzekering.

 

  • Natura sommenverzekering

Een variant op de kapitaalverzekering.

Ook hier wordt er een vast bedrag uitgekeerd. Maar bij deze natura sommenverzekering moet het bedrag wel in zijn geheel aan de uitvaart worden besteed.

De nabestaanden zijn helemaal vrij in hun keuzes wat betreft de uitvaartverzorger en de invulling van de uitvaart.

Als je geen uitvaartpakket van een verzekeraar wilt, kun je voor deze natura sommenverzekering kiezen.

Ook hier is het van belang om deze verzekering met enige regelmaat te indexeren: het verzekerde bedrag met enige regelmaat bijstellen, om te voorkomen dat de nabestaanden moeten bijbetalen.

Bij de meeste verzekering mag je zelf de kist uitzoeken; kijk hier voor de verschillende modellen!

 

Is een uitvaartondernemer of uitvaartverzorger verplicht?

Nee!

Je kunt zelf helemaal een uitvaart regelen zonder uitvaartverzorger. Daarmee kan de uitvaart een stuk goedkoper worden en gaat deze wellicht niet meer dan  twee tot twee-en een half duizend Euro kosten.

De reden dat je zelf de uitvaart regelt kan zijn uit financiële gronden, of dat je zelf volkomen de regie wilt houden over deze uitvaart.

Maar: vergis je niet, er moet echt erg veel geregeld worden! Voor veel mensen kan dit echt een stap te ver zijn, omdat je emotioneel al zwaar belast wordt en dan ook nog zakelijke dingen regelen..

Mocht je er aan denken om een uitvaart zelf te regelen, dan kan onderstaande helpen je om een beslissing te nemen; zelf doen of toch een uitvaartondernemer in de arm nemen?

Let wel; onderstaand geeft een redelijk beeld weer, maar is slechts ter indicatie!

 

Wat er moet gebeuren:

  • Contact opnemen met de huisarts voor een verklaring van overlijden. De huisarts kan ook nakijken of de overleden een donorcodicil heeft en kan je daarin adviseren.
  • Zoek uit of de overledene een wensenlijst heeft achtergelaten.
  • De overledene moet worden verzorgd en opgebaard.  De opbaring kan zijn thuis (vaak op bed maar kan ook in een kist) of in een aula. Opbaring in een aula gebeurt in een kist en moet worden betaald.
  • Wat is opbaren? Letterlijk: het op een baar leggen van een overledene. Een voorbeeld van een baarplank is de Oogspanner
  • Voor de opbaring heb je een koeling nodig; deze kan vaak worden gehuurd bij een uitvaartonderneming.
  • Er moet een kist worden uitgezocht. Let hierbij ook op eventuele wensen van de overledene.
  • Er moeten rouwkaarten worden uitgezochthiervoor teksten maken en laten drukken (kopiëren) .
  • De rouwkaarten moeten worden verstuurd; zoek uit of er een adressenlijst is.
  • Bij je gemeente aangifte doen van overlijden: hiervoor moet je meenemen: (kijk ook even op de website van de gemeente)

*  Een geldig identiteitsbewijs (dat is een paspoort, een ID-kaart of rijbewijs)

* Verklaring van overlijden.

* B-envelop: doodsoorzaak voor het Centraal Bureau voor de Statistiek.                                                       * Als je dat heb: trouwboekje.

  • De overledene moet van de wet uiterlijk op de 6e werkdag na overlijden worden gecremeerd of begraven. (als je dit langer wil, kan er eventueel een ontheffing worden verleend door de gemeente)
  • De vervoer van de overledene: je kunt een rouwauto huren of zelfs een rouwbus. Maar het mag ook in een eigen auto of busje als de kist daarin past. Onlangs zag ik een foto in de krant waarop de kist werden vervoer achter een fiets op een karretje..
  • Voor het begraven moet er contact worden opgenomen met de gemeente waar de begrafenis plaatsvind; zij kunnen je dan verder helpen en informeren over de begrafeniskosten. Deze kunnen per gemeente verschillen. Ook moet er vaak een vergunning worden aangevraagd voor het plaatsen vaneen grafsteen; dit is niet gratis.
  • Voor het cremeren moet je contact opnemen met het crematorium; zij kunnen je informeren over de kosten van het cremeren, het afhuren van een zaal voor een ceremonie en over een koffietafel indien gewenst.
  • Voor het cremeren heb je vaak drie formulieren nodig: 1. Kistverklaring: dit is een formulier met een verklaring dat diegene die die in de kist ligt ook werkelijk diegene is. Op het formulier staat een eenvoudige code (bijvoorbeeld Jan K) Op de kist komt een klein stickertje met diezelfde code.  Voor een kistverklaring mag je contact me mij opnemen, dan kan ik er een toesturen of mailen: willem@dekistenmaker.com, bellen of WhatsAppen: 0650208601.     2. Verlof tot cremeren: dit formulier is te verkrijgen bij de afdeling burgerzaken van de gemeente na het overleggen van de Verklaring van overlijden.3.Formulier tot opdracht voor cremerendit kan bij het crematorium worden ingevuld en ondertekend.

De volgende blog zal gaan over ‘wat te doen na de uitvaart.’

 

 

Uitvaartverzekering op latere leeftijd

Uitvaartverzekering op latere leeftijd.    Onlangs werd ik benaderd door Uitvaartnet.nl met de vraag of ik onderstaand artikel als Blog wil publiceren.

Het artikel heb ik een paar keer doorgenomen en het lijkt me dat het interessant kan zijn voor mensen die nog geen uitvaartverzekering hebben.

Op deze site wordt goed uitgelegd hoe het werkt met de verschillende uitvaartverzekeringen: de moeite waard om je daar eens in te verdiepen!!

In de meeste gevallen mag de klant zelf weten waar de kist wordt aangeschaft, kijk op de website voor verschillende modellen handgemaakt!

Een gastblog:

Uitvaartverzekering op latere leeftijd

Een verzekering afsluiten om de kosten voor de eigen begrafenis te dekken, kan ook op latere leeftijd. Bij een aantal grote uitvaartverzekeraars, waaronder Dela, Monuta, Nuvema en Yarden is de leeftijdsgrens voor de aanvang van een polis 75 jaar. Hierdoor kan de premie nog over 10 jaar worden gespreid, omdat in Nederland na het 85ste levensjaar geen premie meer mag worden betaald.

De premie voor een kapitaal-uitvaartverzekering, op basis van een verzekerd bedrag van € 8.000 (de kosten voor een gemiddelde begrafenis), kan er ongeveer als volgt uitzien:

  • Marleen is 52 jaar bij het afsluiten van haar uitvaartpolis. Ze zal tot haar 85ste elke maand ongeveer € 17,50 aan premie betalen.
  • Paul start op zijn 62ste. Hij zal tot zijn 85ste elke maand ongeveer € 30,- aan premie betalen.
  • Francis is 72 jaar. Ze zal tot haar 85ste elke maand ongeveer € 65,- aan premie betalen.

Bij overlijden, voor óf na de leeftijd van 85 jaar, wordt het volledig verzekerd bedrag van € 8.000 aan de nabestaanden van Marleen, Paul of Francis uitgekeerd.

Een kortere premieduur of een koopsom verzekering

Bij een uitvaartpolis is het ook mogelijk om de premie over een periode van 20 jaar of 10 jaar te spreiden. Bij een kortere premieduur zal het maandelijks premiebedrag uiteraard hoger uitvallen. Er kan ook voor worden gekozen om de volledige premie in één keer te voldoen, een zogenoemde koopsom verzekering. Bij een dergelijke polis wordt er in totaal aanzienlijk minder betaald voor de verzekering. Marleen (52 jaar) kan zich voor een bedrag van € 8.000 laten verzekeren door eenmalig een premie van ongeveer € 4.000 te betalen.

Medische acceptatie

Voor personen die op latere leeftijd met een uitvaartverzekering willen beginnen is de medische doorlichting meestal wat uitgebreider. Op basis van de ingevulde gezondheidsverklaring kan de verzekeraar doorvragen over de aard en de behandeling van ziekten, aandoeningen en/of gebreken.

Mocht een uitvaartverzekering op medische gronden worden afgewezen, dan bestaat er nog de optie tot een uitvaartdeposito. Hierbij wordt er maandelijks een bedrag (bijvoorbeeld € 40,-) in het eigen uitvaartfonds gestort. Middels veilige beleggingen zal de uitvaartverzekeraar ervoor zorgen dat het deposito sneller groeit dan een gewone spaarrekening. Het opgebouwd saldo wordt bij overlijden uitgekeerd.

Meer informatie: UitvaartNet.nl

 

 

De kleur van een grafkist of doodskist.

De kleur van een grafkist of doodskist.

Ongelakt, eiken, grenen, geel, rood, zwart, beschilderd?

Voor sommige mensen is dat al een uitgemaakte zaak, voor anderen heel lastig.

Er is van alles mogelijk op dit gebied: ongelakt, gelakt of geschilderd in de gewenste kleur(en). Dan nog de keuze van mat naar hoogglans.

Zijn er trends op dat gebied? Nee: op de televisie zien we wel een begrafenis van bekende mensen. Ik let dan wel op de kist (dat is tenslotte mijn vak) en zie wel eens een zwarte kist voorbij komen.

Dan zou je denken dat daar meer vraag naar komt, maar nee; blijkbaar te persoonlijk. Wel kan ik zeggen dat donkere kisten minder worden verkocht.

Doodskist grafkist: Eenvoudige en betaalbare populieren grafkist.

Bijvoorbeeld de Atalanta, is ongelakt en heel licht van kleur. Dat maakt hem heel geschikt om hem (zelf) te schilderen of beitsen in de gewenste kleur.

Ook wordt hij wel gebruikt om er teksten op te zetten, bijvoorbeeld met een viltstift. Ook blank is dit een mooie kist: er is een lichte houtstructuur te zien.

Deze lichte kleur gebruik ik ook als uitgangspunt om deze te beitsen. Een voorbeeld hiervan is onderstaande kist. Gelakt in licht eiken met houtstructuur.

Atalanta eiken

Atalanta eiken

 

Over de houtstructuur: Er zijn kisten in de handel vaak gemaakt van spaanplaat met daarop een ‘hout-print’. Deze verkoop ik niet! Sinds enkele jaren beheers ik de techniek ‘houtimitatie-schilderen’ Dat geeft een natuurlijker resultaat als een hout-print. De mogelijkheid bestaat zelfs om elke kleur te gebruiken voor een houtstructuur.

Als er een kist wordt gelakt, gebeurd dat met watergedragen lak of beits. De bedoeling is om op heel korte termijn wat ‘stalen’ te maken met verschillende kleuren. Deze komen dan ook op de site te staan.

Kisten van verschillende houtsoorten geven vanzelfsprekend ook verschillende kleuren.

Boterbloempje

Bovenstaande kist, het Boterbloempje is gemaakt van grenenhout en is blank gelakt. En heeft daardoor een andere uitstraling.

Zo zal een eikenhouten kist ook weer een andere uitstraling geven.

Eikenhout heeft een eigen verhaal: in eikenhout zit loog. Dit loog kan reageren met andere stoffen. Als je een stuk eikenhout bij een bakje met ammoniak legt (het geheel wel afdichten, onder een emmer of zo) zal er een reactie optreden en wordt het hout grijs.

Als je eikenhout insmeert met ijzeracetaat (=azijn +ijzeroxide), dat wordt het zwart, waarbij het zijn natuurlijke uitstraling behoudt. Ook heeft deze houtsoort een eigen heerlijke geur, die je vooral ruikt als het wordt bewerkt.

Mocht u specifieke wensen of ideeën hebben op dit gebied laat het dan weten via het contactformulier, hier staat ook het telefoonnummer: gewoon bellen of appen kan ook!

 

Het ‘schouderen’ van een grafkist of doodskist.

De drager positioneren zich rondom de kist

Hoe een doodskist dragen?

Het ‘schouderen’ van een grafkist of doodskist.

Er zijn meerdere manieren om een doodskist te dragen; het ‘schouderen‘ is er één van:

Vooral in de noordelijke regionen van ons land was het vrij onbekend: het schouderen van een uitvaartkist. Het raakt steeds meer in gebruik, omdat het een extra tint aan een uitvaart geeft en ziet er indrukwekkend uit.

Het was de gewoonte om een kist te laten dragen door ‘kraaien’; vaak (oudere en gepensioneerde) mannen die de kist ten grave droegen. Dat deze mannen gepensioneerd waren (zijn) heeft als oorzaak de factor tijd. Een begrafenis of crematie vind toch altijd overdag plaats; de meeste mensen zijn dan aan het werk. Voor een pensionade is een uitvaart dan wat gemakkelijker in te plannen.

Tegenwoordig zie je steeds meer jonge mannen en vrouwen die de kist dragen.

 

De kist wordt opgetild

 

Vaak worden de kraaien vervangen door familieleden die de kist dragen: kinderen, kleinkinderen of broers, zussen of vrienden die de kist dragen. Dit heeft wellicht meer waarde om de uitvaart in te vullen en is vaak heel bijzonder.

Een mooi alternatief is het schouderen van de kist; de kist wordt op de schouders getild van de dragers en zo ten grave gedragen. Dit gebeurd meestal door studenten. Waarom studenten? Het antwoord is tweeledig: studenten zijn jong en sterk en ten tweede: tijd! Want studenten hebben wat meer mogelijkheden om hun tijd overdag in te delen en zijn op dit gebied wat flexibeler.

De kist wordt op de schouders weggedragen.

Zelf doen? Dit is in eerste instantie af te raden. In elk geval niet zonder eerst te oefenen! Want het schouderen vraag wel enige oefening: de studenten krijgen hiervoor een training, waarbij ook de lengte van de dragers een rol speelt.

Wil je het toch zelf doen? Dan een paar tips:

  • lengteverschil van de dragers mag niet meer zijn dan 15 centimeter.
  • Minimaal zes dragers; de kleinste voorop (bij het voeteneind).
  • Volg de instructies op van de uitvaartleider en bij het omhoog brengen van de kist kan wat extra hulp van aanwezigen welkom zijn.
  • De binnenste arm tegen de onderkant van de kist en de buitenste aan een handvat indien aanwezig.
  • Beginnen te lopen met dezelfde voet en in gelijke pas blijven. Als dat even misgaat: stoppen en opnieuw beginnen.

Dragers zijn vaak via een uitvaartondernemer in te huren; er zijn meerder bedrijven in Nederland waar je deze studenten in kunt huren. Kijk hier  en hier voor 2 voorbeelden.

Bovenstaande 3 foto’s  laten zien hoe een kist wordt opgetild en weggedragen. Dit was een demonstratie op de uitvaartbeurs in Dronten met een kist uit ons assortiment (de zomervlinder). Deze kist had bewust voor dit doel géén handvatten gekregen. Ook zijn hier vrouwelijke dragers te zien!

Het schouderen gebeurd op een heel respectvolle manier en is een indrukwekkend gezicht. Soms is er een keuze in de kleding van de dragers: zwart of wit. Of met of zonder hoed.  Ook alléén vrouwelijke dragers kan tot de mogelijkheden horen.

Een voorbeeldfilmpje van RTV Noord geeft op een mooie manier weer hoe het schouderen er uit kan zien: klik hier

 

 

Begrafenissen over de wereld.

Begrafenissen over de wereld.

Wereldbol, Aarde, Planeet, Continenten

In mijn zoektocht naar dit onderwerk heb ik ontdekt dat hierover een dik boek over te schrijven is.

Alleen al in Nederland worden en werden begrafenisceremonies op verschillende manieren gehouden, soms vanuit traditie.

Zo was er onlangs nog een bijzondere begrafenis in Scheveningen met koetsen: klik hier .

Een paar opvallende heb ik er  uitgezocht:

Iets wat veel mensen tot de verbeelding spreekt en waar heel veel mensen naar toe gaan zij de piramiden in Egypte. Deze piramiden waren alleen weggelegd voor koningen. Men geloofde dat de mens na de dood voortleefde. Onder deze link staat een heel interessant artikel over het begraven van de oude Egyptenaren. Opvallend hierbij vond ik dat het de gewoonte was dat er bij een begrafenis veel geweeklaag en gesnotter was. Er werden hiervoor zelfs mensen ingehuurd.

Daarentegen is het in India tijdens een crematie niet gebruikelijk dat er gehuild wordt: de opstijgende geest van de overledene kan er door in de war worden gebracht. Crematie wordt in het Hindoeïsme gezien als de snelste manier van de ziel om het lichaam te verlaten.

Het ideaal van elke Hindoe is gecremeerd te worden in de stad Varanisi aan de oever van de Ganges, alwaar hij zijn ziel kan laten opstijgen. Een crematie kost daar ca. 30 euro, dit zijn vooral de kosten van de 300 kg hout die nodig is voor een crematie.

Niet alle Hindoes worden gecremeerd: onder andere arme mensen (die de crematie niet kunnen betalen) jongen kinderen, zwangere vrouwen en de heilige koe worden aan het water toevertrouwd. Hier kunt u meer lezen over deze rituelen in India.

Singapore is een smeltkroes van culturen en bestaat voor 77 procent uit Chinezen. Bij de Chinese begrafenis staat de voorouderverering centraal: het zg. ‘Hunry Gost’ festival en duurt 30 dagen. Dit begint met het offeren van gaven om de geesten tevreden te stellen. Door heel Singapore worden de geesten vermaakt met straat opera’s poppenopera’s en muziek. In de begrafenisstoet zijn veel ‘papieren’ rijkdommen te zien: auto’s, namaakgeld en kleding. Het hele verhaal over deze rituelen is hier te vinden.

Twee jaar geleden mocht ik Singapore bezoeken; je ziet deze rituelen gebeuren, voor een nuchtere Hollander een zeer vreemde gewaarwording.

Foto: Dylan Walters

Bovenstaande foto is gemaakt op de Filipijnen, waar het volk van de Igorot leeft. Zij willen voorkomen dat het lichaam wordt verscheurd door wilde dieren en wordt de kist op grote hoogte aan een rotswand gehangen. Een traditie van meer dan 2000 jaar oud. Dit is tegenwoordig nog alleen voorbehouden aan de alleroudste stamleden.

Deze laatste foto en tekst heb ik gevonden in een interessante blog van de  ‘afscheidswijzer’  waarin       7 opvallende uitvaartrituelen in de wereld worden getoond.

 

Humor en de dood.

Humor en de dood.

Als er bij een overlijden wordt gelachen dan heeft men het al gauw over ‘zwarte humor‘. 

Het kan heel bevrijdend en ook relativerend zijn om soms wat te lachen bij of in de voorbereidingen van een uitvaartceremonie.

Zo kwam ik bij een bespreking terecht van de uitvaartleider en de familie van de overleden vader: ze hadden de keus uit witte en zwarte rouwauto’s. “doe vader maar in een witte auto en de volgauto’s zwart, want hij dacht ook  zwart-wit”. Hierdoor kreeg ik een grote glimlach op mijn gezicht.

Vaak hoor ik kritiek van mensen die bij een uitvaart waren; er werd verkeerde muziek gemaakt, er was heen dominee bij, er werd teveel gedronken na afloop.

Het belangrijkste is dat het goed voelt voor de nabestaanden. Lees: geliefden. Want dat is het wel; een uitvaart moet goed voelen! Je kunt het maar één keer doen.. En als plezier maken daar bij hoort is dat helemaal goed!

Daar heb ik niets over te zeggen en de uitvaartondernemer niet en de dominee niet en niemand niet.

Want iedereen gaat op zijn of haar eigen manier om de rouwverwerking. Daar zijn geen vaste regels voor. Ja, wellicht één: ‘volg je hart’

Volg je hart bij het uitzoeken van de kaart, bij het samenstellen van de ceremonie, bij het uitzoeken van de kist. Daar is best wel tijd voor: dat hoeft echt niet binnen twee uur beslist te worden.

Dit is  mijn stokpaardje en dit zal zeker wel eens terugkomen in een volgend blog. Want ik hoor toch nog wel eens dat dingen achteraf anders hadden gemoeten, zoals de foto op de rouwkaart.

Soms is humor ook wel een ‘wishfull thinking’ van mensen. Lang voordat de dictator Fidel Castro overleed reden Cubanen wonend in de staat Florida met de volgende autosticker rond:

miami-leus-no-caastro-no-problem

Aansluitend op dit verhaal zal ik de volgende blog wat vertellen over verschillende uitvaart-ceremonies in de wereld.

Een ceremonie die mij erg aanspreekt is die van een  ‘New Orleans’ begrafenis, waarbij vooral het leven van de overleden persoon wordt gevierd: klik hier.  Hierbij wordt het schitterende nummer ‘Amazing Grace’ gespeeld en wordt de kist geschouderd.

 

 

 

 

 

 

De (binnen)bekleding van een kist

 

 

De bekleding van een doodskist.

 De bekleding van een doodskist.  Een lastig onderwerp en soms een lastig besluit voor de klanten.

De meeste kisten uit ons assortiment hebben een heel eenvoudige bekleding: dun ongebleekt katoen. Waarom? Ongebleekt katoen heeft een neutrale kleur: wit/grijs-achtig. Bij deze kleur past vrijwel iedere kleur kleding; iets waar je terdege rekening mee moet houden!

Katoen is goed biologisch afbreekbaar, daarmee onderstreep ik dat het een natuurlijk product is. Een mooie bijkomstigheid is dat je daarmee meteen voldoet aan de wettelijke eisen.

Daarbij is ongebleekt katoen niet zo heel duur in aanschaf; dat helpt om de prijs van de kist zo laag mogelijk te houden.

Er zijn nog een paar kisten in het assortiment waarbij de bekleding is gevoerd met ‘fiberfill’. Dat voelt wel wat warmer en zachter aan. Maar aangezien dat niet zo’n natuurlijk product is, zijn we daarmee gestopt.

Onlangs kreeg is kritiek op de bekleding bij het afleveren van een kist: “het is niet gecapitonneerd en ik ben van katholieke huize en vroeger waren de kisten gecapitonneerd”.

Helaas moest ik deze persoon teleurstellen: het geloof heeft in dit geval helemaal niets te maken hoe een kist is bekleed!

Wel waren vroegen meer kisten gecapitonneerd; dat had meer te maken met een bepaalde welstand van mensen en gewoontes.

Nu zie je het minder in de uitvaartwereld. het is wat duurder en het zal ook een tijdsbeeld zijn; wie weet zijn over 30 jaar alle uitvaartkisten weer op die manier bekleed? De tijd zal het leren..

Dan de bodembedekking: ook ongebleekt katoen om dezelfde redenen. De meeste kisten hebben een matras van ongebleekt katoen, gevuld met houtkrullen. Dat laatste weer ook omdat het een natuurlijk materiaal is en omdat het vocht kan opnemen. (uit een lichaam komt ontbindingsvocht).

De houtkrullen worden niet altijd in dank afgenomen door de uitvaartmaatschappijen: de kist wordt meestal op een koelelement gezet en de houtkrullen hebben een isolerende werking..

De bekleding van een doodskist.

Houtkrullen

Om die reden ben ik daar ook mee gestopt, er is nu alleen nog een katoenen laken op de bodem. Gevuld met houtkrullen doe ik alleen nog op verzoek (gratis!) en kan het best als de overledene op de dag van de uitvaart wordt ‘gekist’.

Het hoofdkussen is nog wel gevuld met houtkrullen en is eveneens van ongebleekt katoen.

Op de foto hierboven heb ik bij deze witte baarplank (bij uitzondering) wel een andere kleur gekozen: rood satijn. Hierbij zou bijvoorbeeld zwarte kleding mooi passen.

Het is bij ons zeker mogelijk om een andere bekleding te leveren. Dit kan in overleg met de klant, op voorwaarde dat er nog tijd voor is. het is zelfs mogelijk dat de klant dit zelf aanlevert. Ik maak het er wel in!

Er is één kist (eiken) waarbij ik ongeverfde linnen heb gebruikt: ook erg mooi. Maar daarbij gaat de prijs weer een rol spelen.

Een goed alternatief om te gebruiken is bamboestof: een natuurlijke stof en milieuvriendelijk. Voelt ook zacht aan. Helaas is daar in Nederland nog wat moeilijker aan te komen en is daardoor vrij prijzig. Voor mij is dat zeker iets om niet uit het oog te verliezen.

Tenslotte is er ook een trend om kisten van de buitenkant te bekleden; daar wil ik ook wel aan meewerken. Niets is te gek: volg je hart!!!!

 

 

Hoe maak je een doodskist of grafkist?

Hoe maak je een doodskist of grafkist?

Hoe maak je een doodskist of grafkist?

 

Een persoonlijk verhaal:

De manier waarop ik een kist maak is goed te zien in dit  filmpje (6 minuten), dat behoeft geen verdere uitleg. Maar daar is wel het een en ander aan vooraf gegaan.

De eerste vraag was: welke houtsoorten? Het liefst licht van gewicht, goed verteerbaar of brandbaar. Dan de vraag: welke afmetingen? En welke modellen? Welke eisen en voorwaarden zijn er?

Het antwoord hierop is eigenlijk: internet! Want wat je ook wil weten of welke kennis je ook zoekt: het is te vinden op internet. Of je zoekt op de grootste zoekmachine Google of YouTube er is overal wel een antwoord op te vinden of uitleg of ideeën.

Vooral YouTube is een bron van kennis en inspiratie voor mij geweest. Daarvoor heb ik echt honderden filmpjes bekeken; de een waardeloos en de ander zeer leerzaam en inspirerend. 

De een ging over houtsoorten, de ander over houtbewerken, houtverbindingen, technieken, kleuren, schildertechnieken, houtbewerkingsmachines, schroefmachines, stofferen van meubels en ga zo maar door. Ook Pinterest kan hierbij heel behulpzaam zijn. Voor inspiratie kun je op deze site heel goed terecht!

Het mooie is dat deze kennis voor iedereen gratis beschikbaar is! Dagelijks zijn er wereldwijd heel veel mensen die via dit kanaal hun kennis (en inspiratie) gratis ter beschikking stellen. Op welk terrein dan ook.

Op school en opleidingen leer je veel, maar dan begint het pas; de praktijk is de beste leerschool gebleken!

En als je die kennis dan in huis hebt, moet je het zelf doen; in mijn geval kisten maken en ook urnen draaien. Door vallen en opstaan.  En door de opgedane ervaring en ook door het contact met klanten kom je tot een product.

Wil ik zelf in zo’n kist liggen?

Je gaat er dan van uit dat dat product past bij je klanten en ook belangrijk: bij jezelf. Want je moet een product kunnen maken waar je achter staat! Bij elk van mijn kisten denk ik:””zou ik daar in willen liggen?” Het antwoord is volmondig: “ja!”

Nu heb ik een serie totaal verschillende kisten; dat vind ik mooi! Ook merk ik dat de klanten dat ook mooi vinden; vooral de keus die ze hebben. Wat me hierbij opvalt is dat de iemand een kist heel mooi vindt, terwijl een ander deze lelijk vind. Zoveel mensen, zoveel smaken.

Dat geldt ook voor de urnen, hoewel een houten urn nog relatief onbekend is.

Bovenstaand heeft geresulteerd in de huidige collectie kisten en houten urnen. Deze zal constant veranderen omdat sommige uniek zijn en andere weer niet. Dat is mede afhankelijk van de vraag en reacties van de klanten.

Een vraag die veel wordt gesteld: mag ik ook zelf een grafkist of doodskist maken? Het antwoord hierop vind je in deze blog.

 

De een zijn dood…

boswitje

De een zijn dood…

 

 De een zijn dood… Een waarheid als een koe. In de uitvaartwereld is dit gezegde wel heel letterlijk: “de een zijn dood, is de ander zijn brood”.

 

Soms krijg ik het wel eens te horen.

 

“Zou hij dat nu echt menen?” denk ik dan en: ‘zou dat ook gezegd worden tegen de uitvaart ondernemer? Of de chauffeur van de rouwauto? Of tegen de medewerkers van het crematorium?’.

Dan moet ik meteen denken aan de stripserie ‘Lucky Luke’ waar het wel eens gebeurde dat de doodgraver klaarstond met een meetlint om de nieuwkomers in een stad vol ‘desperado’s’ alvast op te meten.

Het is lastig om als kistenmaker hierop te reageren: meestal doe ik dat dan ook niet en laat het over me heen waaien..

Mijn insteek is om met mijn producten, uitvaartkisten en houten urnen, mensen te helpen. Eigenlijk is dat de insteek van elke ondernemer; de autoverkoper helpt je met een betere en nieuwere auto en de yogaleraar helpt je beter te voelen.

Vanzelfsprekend is de beloning een geldbedrag. Voor mij, voor de autoverkoper en voor de yogaleraar. Want zo zit ons systeem in elkaar; geld is ons ruilmiddel.

Maar een nog grotere beloning is als de koper tegen de autodealer zegt: ‘wat ben ik blij met die auto, hij rijdt uitstekend en mij hele gezin past er gemakkelijk in’.  Of tegen de yogaleraar; ‘ik voel me na jouw lessen een stuk beter’. En ik vind het fijn als iemand zegt: ‘de uitvaart is prima verlopen en bedankt voor de goede service!’.

 

Een verhaal:

Vorig jaar ging op het eind van de middag de telefoon: een man had op de website een kinderkistje gezien en die wilde hij wel bestellen.

Alleen zo’n telefoontje komt al hard binnen!

Weet je, in de tekst bij de kinderkisten (op de website) staat dat de dood van een kind ook de kistenmaker raakt. En dat doet het en hoe! Dat is het ergste is wat je als ouders kan overkomen! Als vader van 3 kinderen moet ik er niet aan denken.

Dus ik schrok in eerste instantie van dat telefoontje. Ik kwam aan de praat en het bleek dat hij zijn dochtertje had verloren door een ernstige ziekte op de leeftijd van één jaar.

Kinderkistjes heb ik in het assortiment, eenvoudig omdat het niet anders kan. En eerlijk gezegd, ik verkoop ze liever niet, want het hoort niet en het is niet eerlijk dat een kind overlijdt! Dat vertelde ik ook tegen de vader. “Maar toch ben ik blij dat u er een hebt”, antwoordde hij.

Hij wilde het kistje graag zo snel mogelijk hebben. (Overigens een ander kistje dan op de foto). In overleg met de vader heb ik het kistje 3 uur later afgeleverd in de woonkamer waar ook het kindje lag opgebaard. De woonkamer was bomvol mensen; in één oogopslag had ik de moeder er uit gepikt. “U bent de moeder?”, vroeg ik. Ze knikte, ze was helemaal stuk. Hoe kom je daar ooit overheen?

Een week later, na de begrafenis, kreeg ik een berichtje van de vader waarin hij me nog een keer bedankte voor het kistje en ook voor de snelle levering. Wat een fijne beloning!

Dat is de reden waarvoor je het doet. Ondanks alle verdriet heb ik toch heel misschien, en ik zeg echt heel misschien, een kleine bijdrage kunnen leveren in de rouwverwerking.

 

En dan: een paar dagen later moest ik een kist afleveren voor een man die aan ouderdom was overleden.

Het eerste wat zijn zoon zei toe ik de kist binnenbracht: “ja, de een zijn dood, is de ander zijn brood, maar dat geeft niet hoor”. En dan op zo’n toontje..

Misschien, heel misschien, had deze zoon even met de vader van dat kindje moeten praten?

Houten urnen.

tandvlinder1

Houten urnen.

Naast grafkisten of doodskisten maak ik ook houten urnen. Met als noviteit as-kistjes. Het assortiment houten urnen en as-kistjes is hier te vinden

Een heel andere discipline dan het maken van kisten.  Maar daarom niet minder leuk!

Hout. Dat is de eerste reden. Deze urnen zijn gemaakt op een houtdraaibank: daarop probeer je het hout te vormen zoals jij dat wilt.

Het is een voortdurende strijd met het hout. De enen houtsoort is harder dan het andere, er zitten noesten in, je hebt te maken met harder delen en zachtere delen en ga zo maar door. En dat maakt het juist zo leuk.

Als jongen van een jaar of 16 kocht ik van een buurman een zelf gemaakte houtdraaibank. Met een paar beitels gemaakt van oude vijlen. Hij leerde me de beginselen en van daaruit moest ik het zelf doen. Er was zover ik weet toen maar één boek over op de markt:  ‘Het houtdraaiboek’ van Joop Wolff. Nu is daar veel meer over te vinden:  Babtist uit Arnhem heeft een serie boeken over dit onderwerp te koop. Ook is er op YouTube veel over te vinden; wel veel in het Engels.

Toen ik een jaar of twintig was kocht ik een échte’ draaibank, daar heb ik een paar jaar als hobby mee gewerkt.

Door mijn werk is de draaibank in de vergeethoek geraakt en heb ik hem wel twintig jaar niet meer aangeraakt. Een jaar of wat geleden heb ik die verkocht en een nieuwe professionele bank gekocht:

1624-44

Met deze kun je geen lange werkstukken maken, maar is heel geschikt om urnen, schalen, en werkstukken met een grote diameter te maken.

En waarom dan hóuten urnen?

Een urn is bot gezegd niets anders dat een pot met een al of niet afsluitbare deksel er op. Deze zijn meestal gemaakt van porselein, metaal, aardewerk of kunststof. En daarmee kwam ik op het idee om om van mijn hobby mijn werk te maken: je kunt een urn toch ook van hout maken?

Er is een cliché uitdrukking: “als je hobby je werk wordt, hoef je nooit meer te werken”. In elk geval is ook dit erg leuk om te doen.

En daar maak ik ook weer het nodige mee:

Niet zo heel lang geleden kwam er een echtpaar na telefonisch contact in mijn werkplaats met een stuk berkenstam. Of ik daar ook een urn uit kon maken. Hun zoon had veel te hard gereden en dat tegen een boom… De stam was uitgezocht door zijn kameraden.

Weet je, als je zo’n bericht leest in de krant dat iemand zich doodrijdt tegen een boom, dan denk je al gauw: dikke bult,(   ) weer eentje die niet kan autorijden.

Maar, als je dan die ouder tegenover je hebt zitten die precies dát verhaal vertellen, dan ga je er toch anders tegenaan kijken. Echt vreselijk en wat een leed en verdriet.

De urn heb ik kunnen maken en de rest van de stam mocht ik houden. Daar heb ik kaarsenstandaards van gemaakt.

 

De urnen kunnen gemaakt worden met of zonder bast, samengesteld uit meerdere houtsoorten, op verschillende manieren verlijmd en in meerdere vormen en groottes.

De voorraad houten urnen is steeds wisselend: de actuele voorraad is hier te zien.

 

Natuurbegraafplaats.

 

(Wikepedia)

 

 

Wat is een natuurbegraafplaats?

De Wikepedia omschrijf dat als volgt:

Een natuurbegraafplaats is een begraafplaats waar de graven zijn gesitueerd op een gekozen plek in een natuurlijke omgeving. Sommige natuurbegraafplaatsen liggen in een bos- of parkachtig landschap en hebben graven met ornamenten en bloemen. Andere liggen ver buiten bebouwd gebied in de natuur en zijn sober uitgevoerd met de bedoeling dat de graven opgaan in de omgeving. Die liggen schijnbaar willekeurig verspreid, er is geen ordening door heggen of afrasteringen en er zijn geen speciaal vervaardigde grafstenen. De graven worden veelal wel gemarkeerd met zwerfkeien of houten kentekens.

Een van de voorwaarden bij natuurbegraven is dat overledenen worden begraven zonder materialen die belastend kunnen zijn voor het milieu.  Natuurbegraafplaatsen zijn over het algemeen vrij toegankelijk.

Een bezwaar dat tegen begraven in de natuur wordt opgevoerd is dat het veel ruimte inneemt, wat als problematisch kan worden ervaren in landen waar toch al weinig natuur is. Plaatsen die als begraafplaats in gebruik zijn kunnen vaak voor zeer lange tijd geen ander doel dienen. Een ander argument is dat de belasting van bodem, flora en fauna vanwege bijvoorbeeld in overledenen aanwezige medicijnen nog niet goed is onderzocht.

Op dit moment heb ik bijvoorbeeld twee kisten gereserveerd voor de natuurbegraafplaats Hillig Meer. Op deze site staat ook een indicatie van de kosten van zo’n uitvaart.  Er zijn in Nederland meerdere natuurbegraafplaatsen te vinden.

De Vereniging tot behoud van Natuurmonument is op dit moment bezig om meerdere natuurbegraafplaatsen in te richten. U kunt er hier meer over lezen.

Er wordt momenteel veel geschreven over natuurbegraafplaatsen, onder andere in de ‘Trouw’ van 21 november 2016:

Staatsbosbeheer maakt reclame voor urnen en uitvaartkisten van duurzaam hout uit de Nederlandse bossen. ook hebben zij een eigen meubellijn ‘Natuurcomfort’, robuust en eenvoudig. Er zijn bankjes , picknicksets, tafels met banken van douglashout (dennensoort).

Begraven kan niet op de grond van Staatsbosbeheer. Het officiële standpunt van de minister van landbouw en natuur was in 2007: “Het is geen kerntaak, vanwege de mate van verstoring die het met zich meebrengt”.

Ook heerst er angst bij de mensen: wij willen niet in de natuur wandelen en dan op een graf stuiten”.

Of bij mensen die dicht bij een natuurplaats in wording wonen: “straks krijgen we hier een aantal begrafenissen per dag, er worden eerst gaten gegraven, dan zie je rouwende mensen en een begrafenisstoet. Dat wil ik niet allemaal zien”. Meestal is er in de buurt een begraafplaats die niet vol is.

Het is wel een groeimarkt: bij Natuurmonumenten kan dat, zoals hier boven aangegeven, wel.  Klik hier. Logisch: de gemiddelde leeftijd van de leden van Natuurmonumenten is ruim boven de 60 jaar en is daarmee een heel geschikte doelgroep. Daarmee kunnen ze toch redelijk omzet en winst behalen.

Natuurbegraven Nederland heeft een prachtige website, waar veel informatie over over dit onderwerp te vinden is.

Op dit moment is natuurbegraven echt een groeimarkt, hoewel niet iedereen daar bij mee is.

Ik kan me wel vinden in de argumenten van zowel de voorstanders als soms ook de tegenstanders. Het blijft lastig, wel denk ik dat het op een heel zorgvuldige manier voor de natuur én mens moet gebeuren en tot op heden gebeurd dat ook.

Vandaar dat ik ook een paar geschikte kisten in mijn assortiment heb zitten en zit ik nog te broeden op een nieuw model.

 

 

 

Waarom maak je grafkisten?

 

 

Waarom maak je grafkisten?

Dat is een vraag die me geregeld wordt gesteld. Dat begrijp ik wel; een niet voor de hand liggende keuze. Ook geen onderwerp dat nou direct veel interesse wekt. Dat merk ook ik wel op Facebook: de nieuwe auto van de buurman krijgt heel wat meer ‘likes’ dan mijn nieuwe kist die ik heb gemaakt.

De eerste reden was dat ik om fysieke redenen niet meer het zware werk als bouwvakker kon uitoefenen. Dan rijst de vraag: “wat nu”?

Nou ben ik niet iemand die kan stil zitten. Mijn werkplaats met machines was er nog; wat kan ik daar gaan doen? En met hout werken vind ik wel heel erg leuk. Een passie voor hout. Vakgek misschien wel.

Er is dan van alles wat je dan kan gaan doen: kozijnen maken, meubels maken. Op dat moment gingen er nogal wat kozijnenmakers failliet en meubels kun je ook goedkoop kopen bij bijvoorbeeld bouwmarkten. Daar moet moet je dan tegenaan concurreren. Naar mijn smaak zaten er al genoeg mensen in dezelfde vijver te vissen.

Toen mijn moeder 10 jaar geleden overleed, kreeg ik een boek onder mijn neus met grafkisten. Toen vond ik ze eigenlijk niet zo mooi en bovendien véél te duur..Dat is altijd in mijn achterhoofd blijven zitten.

Het maken van een kist zie ik als het maken van een meubelstuk naar eigen wens en smaak. En als de klant dat wil, maak ik er een naar zijn wens en smaak!

Afgezet tegen een fabriekskist: deze zien er perfect uit, dat ken ik niet namaken. Ze worden met cnc-machines (computergestuurd) gezaagd, gefreesd en soms geassembleerd. En ze zien er daardoor echt gelikt uit.

Dat kan ik niet namaken. Dat wil ik ook niet, dat heeft vanzelfsprekend geen zin. je moet kunnen zien dat ze ambachtelijk gemaakt zijn; bijvoorbeeld met houten scharnieren, een andere sluiting, een ingefreesde naam, soms een klein foutje. Deze laatste noem ik een ‘perfect inperfection’. Want dat hoort er bij, net als in het leven; niets is volmaakt!

Door de verkoop en het contact met de klant nog een reden bijgekomen, voor mij nu de belangrijkste reden. Deze zal ik illustreren me het volgende verhaal:

Enige tijd geleden werd ik benaderd door een studente van de filmacademie uit Gent. Of ze bij mij mocht komen filmen voor een opdracht van school. Op een gegeven ogenblik zei ze: “eigenlijk zou je een soort van (nep)telefoongesprek moeten voeren waarin jij een klant spreekt.

Ze had dat nog niet gezegd en de telefoon ging: iemand had een kist gezien op de website en wilde die graag bestellen voor haar terminale vader. Het deksel moest dan in tweeën worden gemaakt: tweederde voor het voeteneind en eenderde hoofdeind. Want ze vond het model en de kleur zo mooi.

Daar had de studente haar gesprek! De betreffende kist heb ik na het overlijden van de vader thuis bezorgd en zag deze mevrouw voor het eerst. Zij vond hem erg mooi: “Precies zoals ik hem mij ook had voorgesteld, mag ik je een knuffel geven?”

Kijk, daar doe ik het voor: als een wildvreemd iemand je uit dankbaarheid omarmd en alles klopt!

Wat heb ik toch een prachtig vak!

 

 

Urnen

knop urnen

Steeds meer mensen kennen het bestaan van de houten as-urn. Willem van den Berg heeft er een ruime collectie in. Deze urnen zijn mede geschikt voor een natuurbegraafpaats en soms voor een urnenmuur.

 

 

Kindermodellen

kinderkisten blank

Wie de ervaring deelt, weet dat het grootste leed zich vertaalt in de kleinste modellen. Het verlies van een kind, raakt ook het werk van de kistenmaker.